Autoportret, ok. 1650 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |



Gerard Dou znany również jako Gerrit Douw lub Dow (ur. 7 kwietnia 1613 w Lejdzie, zm. 9 lutego 1675 tamże) – holenderski malarz barokowy, uczeń Rembrandta.
Jego nauczycielem byli początkowo ojciec witrażysta i malarz szkła Pieter Couwenhorn. W wieku 15. lat trafił do pracowni młodego Rembrandta, gdzie kontynuował naukę przez kolejne trzy lata. W 1632 rozpoczął samodzielną działalność i szybko zaczął odnosić sukcesy. Był cenionym i szanowanym malarzem, wśród jego uczniów byli m.in. Gabriël Metsu (1629–1667), Frans van Mieris Starszy (1635–1681), Carel de Moor (1655–1738) i Godfried Schalcken (1643–1706).
Malował przede wszystkim sceny rodzajowe z życia codziennego warstw średnich, były to niewielkie formy odznaczające się bogactwem szczegółów. Artysta był mistrzem światłocienia, którego nauczył się zapewne od Rembrandta, jego prace cechują ciemne barwy z jasnymi efektami i wygładzona faktura.
Miał obsesję na punkcie porządku i czystości. W maniakalny sposób starał się utrzymać czystość w swojej pracowni, w związku z czym mogła ją odwiedzać tylko bardzo niewielka liczba osób. Przybory malarskie utrzymywał w nieskazitelnej czystości. Sama tylko obawa, że w atelier może znajdować się kurz unoszący się w powietrzu, kazała mu przerywać pracę, często na całe dnie.
W zbiorach muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie znajdują się trzy obrazy Dou: Portret matki Rembrandta, Portret męski i Portret kobiecy.