German Marshall Fund

Założenie

GMF został utworzony jako trwały pomnik pomocy udzielonej w ramach Planu Marshalla dzięki dotacji rządu zachodnioniemieckiego. Założycielem był Guido Goldman(inne języki), dyrektor programu studiów zachodnioeuropejskich na Uniwersytecie Harvarda na początku lat 70. Goldman, Amerykanin, którego rodzina uciekła z Niemiec w 1940 roku, lobbował u rządu zachodnioniemieckiego, a zwłaszcza u ministra finansów Alexa Möllera(inne języki), na rzecz ustanowienia funduszu promocji stosunków europejsko-amerykańskich z okazji 25. rocznicy Planu Marshalla. Goldman uzyskał w 1971 roku zgodę na utworzenie organizacji.

Kanclerz Niemiec Willy Brandt ogłosił utworzenie GMF w przemówieniu 5 czerwca 1972 roku na Harvardzie, stwierdzając, że fundusz pomoże zwiększyć współpracę i wzajemne zrozumienie między USA a Europą.

Wczesny rozwój

W latach 70. i 80. GMF udzielał dotacji zgodnie ze swoją misją, m.in. na rzecz naukowców oraz Public Broadcasting Service (PBS) i National Public Radio (NPR). Do 1977 roku organizacja wydała ponad 7 milionów dolarów na prawie 100 projektów obejmujących Stany Zjednoczone, Niemcy Zachodnie, Francję, Wielką Brytanię, Włochy, Szwecję, Belgię, Danię, Holandię, Norwegię, Szwajcarię, Japonię i Kanadę. Naukowiec Michael Naumann(inne języki) stwierdził, że GMF był jednym z pierwszych think tanków koncentrujących się na znaczeniu soft power w czasach, gdy większość uwagi akademickiej skupiała się na kwestiach militarnych.

W latach 80. GMF wspierał również programy takie jak inicjatywa National Governors Association(inne języki) dotycząca walki z kwaśnymi deszczami oraz rozpoczął aktywną współpracę z ruchami demokratycznymi w Europie Środkowej i Wschodniej poprzez finansowanie dotacji.

Rozwój po 1989 roku

W marcu 2018 roku fundacja została uznana w Rosji za „niepożądaną” organizację.