Gliese 357

Gliese 357
ilustracja
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Hydra

Rektascensja

09h 36m 01,637s

Deklinacja

−21° 39′ 38,88″

Paralaksa (π)

0,105883 ± 0,000057″

Odległość

30,804 ± 0,017 ly
9,4444 ± 0,0051 pc

Wielkość obserwowana
(pasmo V)

10,906m

Ruch własny (RA)

138,694 ± 0,100 mas/rok

Ruch własny (DEC)

−990,311 ± 0,083 mas/rok

Prędkość radialna

−14,478 ± 0,0010 km/s

Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy

czerwony karzeł

Typ widmowy

M2,5 V

Masa

0,342 ± 0,011 M☉

Promień

0,337 ± 0,015 R☉

Gęstość

13 600 +1400−1600 kg/m³

Metaliczność [Fe/H]

−0,12 ± 0,16

Wielkość absolutna

10,91m

Jasność

0,01591 ± 0,00036 L☉

Okres obrotu

78 ± 2 d

Prędkość obrotu

<2,0 km/s

Temperatura

3505 ± 51 K

Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół

Centrum Galaktyki

Półoś wielka

11 482 pc

Mimośród

0,4104

Alternatywne oznaczenia
2MASS: J09360161-2139371
Katalog Hipparcosa: HIP 47103
LHS 2157, TOI-562
Multimedia w Wikimedia Commons

Gliese 357 (GJ 357) – gwiazda w gwiazdozbiorze Hydry. Znajduje się w odległości około 31 lat świetlnych od Słońca. Ma układ planetarny.

Charakterystyka

Jest to czerwony karzeł, gwiazda ciągu głównego o typie widmowym M2,5. Ma temperaturę około 3505 K i jasność 1,6% jasności Słońca; jej masa i promień są oceniane na ok. 34% masy i promienia Słońca. Gliese 357 cechuje wyjątkowo niska aktywność w zakresie promieniowania rentgenowskiego, co wskazuje, że ma ona co najmniej 5 miliardów lat.

Układ planetarny

W 2019 roku ogłoszono odkrycie trzech planet okrążających tę gwiazdę, spośród których najbliższa (GJ 357 b) przechodzi przed tarczą gwiazdy. Dwie pozostałe planety wykryto dzięki pomiarowi zmian prędkości radialnej gwiazdy. Planeta c nie tranzytuje, nie wiadomo, czy obserwowalne są przejścia planety d, ale prawdopodobieństwo tranzytu jest niskie. Najbliższa gwieździe planeta GJ 357 b ma rozmiary i masę podobne do Ziemi, a jej tranzyty dają wyjątkową okazję do zbadania atmosfery takiej planety. Pozostałe dwie planety są masywniejsze, są to zapewne tzw. superziemie, chociaż zewnętrzna planeta d może być także tzw. mini-Neptunem, małą planetą gazową. Ten obiekt krąży w obrębie ekosfery gwiazdy. Dociera do niej strumień promieniowania równy 0,38 docierającego do Ziemi, a planeta ma współczynnik podobieństwa do Ziemi równy 0,58.

Towarzysz Masa
[ M🜨 ]		 Promień
[ R🜨 ]		 Nachylenie orbity
[ ° ]		 Okres orbitalny
[ d ]		 Półoś wielka
[ au ]		 Ekscentryczność
b 1,84 ± 0,31 1,217 +0,084−0,083 89,12 +0,37−0,31 3,93072 +0,0008−0,0006 0,035 ± 0,002 0,047 +0,059−0,047
c >3,40 ± 0,46 – – 9,1247 +0,0011−0,0010 0,061 ± 0,004 0,072 ± 0,0053
d >6,1 ± 1,0 – – 55,661 ± 0,055 0,204 ± 0,015 0,033 +0,057−0,033

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 L 736-30 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 1 2 3 4 5 GJ 357 b w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 R. Luque i inni, Planetary system around the nearby M dwarf GJ 357 including a transiting, hot, Earth-sized planet optimal for atmospheric characterization, „Astronomy and Astrophysics”, 628, 2019, A39, DOI: 10.1051/0004-6361/201935801, arXiv:1904.12818 (ang.).
  4. 1 2 3 Anderson, E., Francis, C.: HIP 47103. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2021-03-23]. (ang.).
  5. ↑ D. Modirrousta-Galian i inni, GJ 357 b A super-Earth orbiting an extremely inactive host star, „Astronomy and Astrophysics”, 641, 2020, A113, DOI: 10.1051/0004-6361/202038280.
  6. ↑ The Habitable Exoplanets Catalog. [w:] Planetary Habitability Laboratory [on-line]. University of Puerto Rico at Arecibo, 2020-10-05. [dostęp 2021-03-23]. (ang.).
  7. ↑ GJ 357 c w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)
  8. ↑ GJ 357 d w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)