| Glomeris marginata | |||
| (de Villers, 1789) | |||
Glomeris marginata | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
skulica obrzeżona | ||
| Synonimy | |||
| |||

Skulica obrzeżona (Glomeris marginata) – gatunek dwuparca z rzędu skulic i rodziny skulicowatych.
Samice osiągają od 8 do 20 mm długości i do 8 mm szerokości i mają 17 par odnóży. Samce mają od 7 do 15 mm długości i 19 par odnóży. Grzbietową stronę tułowia tych skulic pokrywa 12 silnie łukowato wygiętych tergitów. Ich ubarwienie jest błyszcząco czarne, rzadziej brązowe, czerwone czy żółte. Zagrożone zwijają się w zwartą kulkę.
Zasiedla m.in. lasy bukowe i tereny nizinne o gliniastym podłożu. Występuje w ściółce, gdzie żywi się głównie starym listowiem w zaawansowanym stadium rozkładu. W ogrodach spotykana jest przede wszystkim u nasady starych murów, gdzie odpadająca zaprawa zwiększa zawartość wapna w glebie. Skulice te dożywają do 11 lat.