Grzyby kłębiakowe

Grzyby kłębiakowe
Ilustracja
Gigaspora margarita
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

grzyby kłębiakowe

Nazwa systematyczna
Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler
Mycol. Res. 105(12): 1416 (2001)
Typ nomenklatoryczny

Glomus Tul. & C. Tul.

Glomeromycota w komórkach korzeni drzew

Grzyby kłębiakowe Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler – typ grzybów. Rodzajem typowym dla Glomeromycota jest Glomus Tul. & C. Tul. Znanych jest ok. 200 gatunków zaliczanych do tej gromady, przy czym liczba ta może być wyższa.

Biologia i ekologia

Glomeromycota są szeroko rozpowszechnionymi glebowymi grzybami mykoryzowymi. Szacuje się, że tworzą symbiotyczne układy z co najmniej 80% gatunków roślin lądowych. Jest to specyficzny, obligatoryjny dla grzyba typ relacji zwany mykoryzą arbuskularną. Prawdopodobnie jest to najstarszy typ mykoryzy, a koewolucja Glomeromycota i roślin trwa od 450 mln lat. Świadczą o tym skamieniałości arbuskularnych struktur związanych z aglaofitonem, jedną z najstarszych znanych roślin lądowych. W związku z rozpowszechnieniem i długą historią układy symbiotyczne grzybów z tej grupy w znacznej mierze odpowiadają za produktywność gleby. Wchodzenie w układ mykoryzowy z grzybami arbuskularnymi jest dla roślin kosztowne, gdyż szacuje się, że grzyby mogą pozyskać do 20% asymilowanego przez nie węgla. Jednocześnie jednak grzyby ułatwiając przyswajanie biogenów (zwłaszcza fosforu) i zmniejszając obciążenie metalami ciężkimi lub atakami patogenów i pasożytów, zwiększają wzrost roślin i przewagę konkurencyjną.

Grzyby z gromady Glomeromycota rozmnażają się przez różnego typu zarodniki, np. chlamydospory.

Systematyka

Typ Glomereomycota utworzyli w 2001 r. Christopher Walker i Arthur Schüssler. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Glomus Tul. & C. Tul.. Według CABI databases do typu Glomeromycota należą:

Przypisy

  1. 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2016-05-02] (ang.).
  2. 1 2 CABI databases [online] [dostęp 2022-12-13] (ang.).
  3. ↑ David S. Hibbett i inni, A higher level phylogenetic classification of the ''Fungi'', „Mycological Research”, 111 (5), 2007, s. 509–47 [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  4. 1 2 Sławomir Kowalczyk, Grzyby i mikoryzy arbuskularne (Glomeromycota) gleb województwa lubuskiego (praca doktorska), Szczecin: Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, 2008 (pol.).
  5. 1 2 Katarzyna Turnau, Anna Jurkiewiczl, Barbara Grzybowska, Rola mikoryzy w bioremediacji terenów zanieczyszczonych, „Kosmos”, 51, 2, Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika, 2002, s. 185–194 (pol.).
  6. ↑ Daniel Schwarzott, Chris Walker, Arthur Schüßler, Glomus, the Largest Genus of the Arbuscular Mycorrhizal Fungi (Glomales), „Molecular Phylogenetics and Evolution”, 21, 2, Academic Press, s. 190–197, DOI: 10.1006/mpev.2001.1007 (ang.).
  7. 1 2 Janusz Błaszkowski, Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość klasyfikacji arbuskularnych grzybów mikoryzowych, „Kosmos”, 53, 1, Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika, 2004, s. 17–24 (pol.).