Gigaspora margarita | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ |
grzyby kłębiakowe |
| Nazwa systematyczna | |
| Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler Mycol. Res. 105(12): 1416 (2001) | |
| Typ nomenklatoryczny | |

Grzyby kłębiakowe Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler – typ grzybów. Rodzajem typowym dla Glomeromycota jest Glomus Tul. & C. Tul. Znanych jest ok. 200 gatunków zaliczanych do tej gromady, przy czym liczba ta może być wyższa.
Glomeromycota są szeroko rozpowszechnionymi glebowymi grzybami mykoryzowymi. Szacuje się, że tworzą symbiotyczne układy z co najmniej 80% gatunków roślin lądowych. Jest to specyficzny, obligatoryjny dla grzyba typ relacji zwany mykoryzą arbuskularną. Prawdopodobnie jest to najstarszy typ mykoryzy, a koewolucja Glomeromycota i roślin trwa od 450 mln lat. Świadczą o tym skamieniałości arbuskularnych struktur związanych z aglaofitonem, jedną z najstarszych znanych roślin lądowych. W związku z rozpowszechnieniem i długą historią układy symbiotyczne grzybów z tej grupy w znacznej mierze odpowiadają za produktywność gleby. Wchodzenie w układ mykoryzowy z grzybami arbuskularnymi jest dla roślin kosztowne, gdyż szacuje się, że grzyby mogą pozyskać do 20% asymilowanego przez nie węgla. Jednocześnie jednak grzyby ułatwiając przyswajanie biogenów (zwłaszcza fosforu) i zmniejszając obciążenie metalami ciężkimi lub atakami patogenów i pasożytów, zwiększają wzrost roślin i przewagę konkurencyjną.
Grzyby z gromady Glomeromycota rozmnażają się przez różnego typu zarodniki, np. chlamydospory.
Typ Glomereomycota utworzyli w 2001 r. Christopher Walker i Arthur Schüssler. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Glomus Tul. & C. Tul.. Według CABI databases do typu Glomeromycota należą: