Goliard (z niem. Goliard(e) – wagant starofrancuski, ze st.-fr. goliard – błazen) – wędrowny student (często osoba duchowna) w średniowiecznej Francji, Anglii i Niemczech, zajmujący się tworzeniem i deklamowaniem lub śpiewaniem poezji zachwalającej pijaństwo i rozpustę, a przy tym o charakterze wywrotowym i antykościelnym. Goliardzi byli znani z awanturnictwa i zamiłowania do hazardu. Byli potępiani przez Kościół.