Klejówka plamista

Klejówka plamista
Ilustracja
Młode owocniki klejówki plamistej
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

borowikowce

Rodzina

klejówkowate

Rodzaj

klejówka

Gatunek

klejówka plamista

Nazwa systematyczna
Gomphidius maculatus (Scop.) Fr.
Epicr. syst. mycol.: 319 (1838)
Czarniawe plamy na blaszkach i trzonie

Klejówka plamista (Gomphidius maculatus (Scop.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny klejówkowatych (Gomphidiaceae)>.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gomphidius, Gomphidiaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1772 r. Giovanni Antonio Scopoli, nadając mu nazwę Agaricus maculatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1838 r. Fries, przenosząc go do rodzaju Gomphidius. Niektóre synonimy nazwy naukowej:

  • Agaricus maculatus Scop. 1772
  • Agaricus maculatus Scop. 1772 var. maculatus
  • Gomphidius furcatus Peck 1899
  • Gomphidius gracilis Berk. 1854
  • Gomphidius maculatus var. cookei Massee 1892
  • Gomphidius maculatus var. furcatus (Peck) Singer 1949
  • Gomphidius maculatus (Scop.) Fr. 1838 var. maculatus
  • Leucogomphidius maculatus (Scop.) Kotl. & Pouzar 1972
  • Paxillus gracilis (Berk.) Quél. 1880

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1960 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 2–8 cm, u młodych owocników łukowaty z podwiniętym brzegiem, u starszych płaski, w końcu wklęsły na środku. Czasami posiada tępy garb. Powierzchnia początkowo biaława, później różowawa, w końcu mięsnobrązowawa z dużymi czarnymi plamami. Zazwyczaj jest śliski, tylko podczas długotrwałej suchej pogody nieco lepki.

Blaszki

Rzadkie, zbiegające na trzon. Początkowo siwoczarne. Po uszkodzeniu zmieniają kolor na czerwonawy, rdzawobrązowy, z czasem czernieją.

Trzon

Wysokość 5–9 cm, grubość 1–1,5 cm, walcowaty, najcieńszy u podstawy. Jest pełny, zazwyczaj zakrzywiony. Powierzchnia biaława, w górnej części pokryta dużymi plamami w kolorze od purpurowego do czarniawego. Są to plamy po wydzielanej z blaszek zaschniętej cieczy o bursztynowym kolorze. Podstawa żółta.

Miąższ

Biały, po uszkodzeniu różowiejący, a później czerwieniejący. Smak i zapach słaby.

Wysyp zarodników

Czarny

Cechy mikroskopowe

Zarodniki gładkie o rozmiarach 18–23 × 6–9 μm.

Gatunki podobne

Występowanie i siedlisko

Opisano występowanie tego gatunku w Europie, Ameryce Północnej, Japonii i Nowej Zelandii. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Danii, Estonii, Holandii.

Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach, szczególnie górskich, na ziemi, głównie pod modrzewiami. Owocniki wytwarza od lipca do października.

Znaczenie

Według niektórych atlasów grzybów wszystkie klejówki to grzyby jadalne.

Przypisy

  1. 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-03-05] (ang.).
  2. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2015-10-24] (ang.).
  3. 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 275, ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 353, ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. 1 2 3 Gomphidius maculatus (klejówka plamista) [online], grzyby.pl [dostęp 2013-09-23].
  6. ↑ Discover Life Maps [online] [dostęp 2015-06-22].
  7. ↑ Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, s. 64, ISBN 83-89648-38-5.
  8. ↑ Andreas Gminder, Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej, 2008, s. 94, ISBN 978-83-258-0588-3.