
Google Mobile Services (GMS) – pakiet własnościowych aplikacji i usług Google przeznaczony dla urządzeń z systemem Android. Jest licencjonowany producentom sprzętu i zwykle dostarczany jako oprogramowanie preinstalowane na urządzeniach spełniających wymagania programu zgodności Androida oraz warunki licencyjne Google.
GMS nie jest częścią projektu AOSP (ang. Android Open Source Project) i nie jest udostępniany na licencji otwartego oprogramowania. Obejmuje m.in. Sklep Google Play (ang. Google Play Store) oraz komponenty usługowe (w tym Google Play services) dostarczające API i funkcje systemowe wykorzystywane przez aplikacje oraz usługi Google i podmiotów trzecich.
GMS obejmuje zestaw aplikacji użytkowych oraz komponentów usługowych, których konfiguracja może zależeć od rodzaju urządzenia, regionu i uzgodnień licencyjnych z Google. Do najczęściej wymienianych elementów pakietu należą m.in.:
GMS (Google Mobile Services) to kolekcja aplikacji i interfejsów API Google dla urządzeń z Androidem (m.in. wyszukiwarka Google, Chrome, YouTube, a także Sklep Google Play). Google Play services jest natomiast odrębnym komponentem usługowym („core system software”) dołączanym do Androida, który łączy aplikacje z innymi usługami Google i udostępnia część funkcji/API wykorzystywanych przez aplikacje. Pojęć tych nie należy stosować zamiennie.
AOSP stanowi otwartą bazę systemu Android, która może być wykorzystywana przez producentów na zasadach licencji otwartego oprogramowania, natomiast dystrybucja GMS wymaga odrębnych umów licencyjnych i spełnienia wymogów zgodności (np. przejścia testów kompatybilności oraz spełnienia kryteriów programu zgodności Androida). W praktyce w ekosystemie Androida funkcjonowały i funkcjonują różne typy porozumień regulujących preinstalację i dystrybucję aplikacji Google, w tym umowy dotyczące dystrybucji aplikacji mobilnych, licencjonowania wybranych aplikacji oraz zobowiązań kompatybilności, opisywane m.in. w dokumentach publicznych i analizach regulatorów.
W odpowiedzi na decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą praktyk związanych z Androidem Google ogłosiło w 2018 roku zmiany w warunkach licencjonowania aplikacji Google w EOG, w tym wprowadzenie odpłatnych opcji licencji dla pakietów obejmujących m.in. Sklep Google Play oraz rozdzielenie niektórych elementów (np. wyszukiwarki Google i przeglądarki Chrome) w ramach odrębnych licencji regionalnych.
Wskazuje się, że obecność GMS (w tym Google Play services) może:
W dyskusjach dotyczących GMS wskazuje się m.in. na:
W 2018 roku Komisja Europejska nałożyła na Google karę za praktyki uznane za nadużycie pozycji dominującej związane m.in. z warunkami licencjonowania i dystrybucji aplikacji Google na urządzeniach z Androidem. W 2022 roku Sąd Unii Europejskiej w dużej części utrzymał ustalenia Komisji, obniżając jednak wysokość kary; sprawa była następnie przedmiotem dalszych etapów postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości UE, w tym opinii rzecznika generalnego z 2025 roku.
W 2022 roku Competition Commission of India (CCI) wydała decyzję dotyczącą praktyk związanych z Androidem, wskazując m.in. na warunki preinstalacji pakietu aplikacji Google (GMS) i powiązanych zobowiązań producentów urządzeń.
W 2025 roku brazylijski organ ochrony konkurencji CADE informował o zawarciu porozumienia z Google w postępowaniu dotyczącym praktyk związanych z systemem Android, na warunkach określonych w porozumieniu typu cease and desist (termo de compromisso).
Obecność GMS na urządzeniu z Androidem zależy od decyzji producenta o licencjonowaniu pakietu oraz od spełnienia wymagań programu zgodności (w tym uzyskania statusu certyfikacji Play Protect). Urządzenia bez certyfikacji (np. część urządzeń zmodyfikowanych) mogą nie mieć dostępu do aplikacji Google, w tym do Sklepu Google Play, a także mogą napotykać ograniczenia w działaniu wybranych aplikacji korzystających z mechanizmów weryfikacji integralności.
Na części rynków (np. w Chinach kontynentalnych) usługi Google bywają niedostępne, przez co urządzenia przeznaczone na ten rynek często korzystają z alternatywnych sklepów z aplikacjami i ekosystemów usług zamiast GMS. Przyczyną braku GMS mogą być też ograniczenia handlowe i regulacyjne dotyczące wybranych producentów, co bywało wskazywane jako impuls do rozwoju alternatywnych ekosystemów usług mobilnych (np. Huawei Mobile Services).
W przypadku urządzeń bez GMS (lub użytkowników, którzy nie chcą korzystać z usług Google) stosowane są różne alternatywy dotyczące dystrybucji aplikacji i usług:
W praktyce alternatywy dotyczą nie tylko sklepu z aplikacjami, ale również warstwy usługowej, z której korzystają aplikacje. Przykładem jest microG – wolne oprogramowanie stanowiące reimplementację części API Google Play services, projektowane w celu uruchamiania aplikacji zależnych od usług Google na systemach i dystrybucjach Androida, gdzie komponenty Google nie są dostępne. Niezależnie od powyższego, część projektów systemowych akcentuje możliwość instalowania aplikacji Google w modelu ograniczającym ich integrację z systemem (np. w postaci „sandboxed Google Play”), co bywa przedstawiane jako podejście pośrednie między pełnym brakiem GMS a standardową dystrybucją usług Google.
Android umożliwia instalację aplikacji także poza oficjalnymi sklepami (np. przez ręczne instalowanie plików APK), jednak Google wskazuje na ryzyko bezpieczeństwa związane z taką dystrybucją i podkreśla rolę mechanizmów ochronnych, takich jak Google Play Protect. W 2025 roku Google ogłosiło plan wdrożenia dodatkowych wymogów weryfikacji tożsamości deweloperów dystrybuujących aplikacje poza Sklepem Google Play, z etapem early access uruchamianym w 2025 roku i wdrożeniem od 2026 roku (początkowo w wybranych krajach).
Sformułowanie „usunięcie GMS” bywa używane w dwóch znaczeniach:
Google wskazuje, że Google Play services nie można zmusić do zatrzymania ani odinstalować standardowymi metodami dostępnymi w systemie. Informacja ta nie dotyczy automatycznie wszystkich elementów pakietu GMS, ponieważ GMS obejmuje także aplikacje użytkowe, których możliwość wyłączenia lub usunięcia może zależeć od producenta i konfiguracji urządzenia.
W dyskusjach o prywatności w systemie Android podnosi się kwestię zakresu danych przetwarzanych przez komponenty ekosystemu Google, w szczególności przez Google Play services. Według opisu Google usługa ta na certyfikowanych urządzeniach zbiera dane w celu zapewnienia funkcji systemowych i usług; wskazano m.in. że zbieranie ograniczonych podstawowych informacji (np. adresu IP) jest potrzebne do dostarczania treści, a producenci urządzeń zapewniają Google Play services uprawnienia dostępu do określonych danych (np. lokalizacji i kontaktów) dla realizacji funkcji.
W warstwie administracyjnej Androida istnieją polecenia pozwalające odinstalować pakiet jedynie dla wskazanego użytkownika systemu. Dokumentacja AOSP opisuje m.in. polecenie adb uninstall --user <userId>, które odinstalowuje pakiet dla określonego użytkownika, odróżniając je od odinstalowania bez flagi --user (dla wszystkich użytkowników). Rozwiązanie tego typu jest czasem wskazywane jako metoda ograniczenia obecności wybranych komponentów w profilu użytkownika, jednak nie musi oznaczać usunięcia ich z partycji systemowej i może wiązać się z utratą funkcji zależnych od elementów GMS lub Google Play services.
W praktyce najdalej idące podejście polega na użyciu dystrybucji Androida, która nie dołącza usług Google domyślnie, a komponenty Google (jeśli w ogóle) są instalowane opcjonalnie jako osobne pakiety. W ekosystemie nieoficjalnych dystrybucji Androida funkcjonują zewnętrzne paczki aplikacji Google („GApps”) przygotowywane jako oddzielne zestawy do instalacji po wgraniu systemu. Spotyka się też podejścia, w których aplikacje Google są instalowane na żądanie i mają działać jako zwykłe aplikacje w piaskownicy (np. „sandboxed Google Play”).
Ograniczanie lub usuwanie elementów powiązanych z GMS może skutkować zmianą statusu certyfikacji urządzenia oraz ograniczeniami w dostępie do aplikacji i aktualizacji. Google wskazuje, że tylko urządzenia Play Protect Certified są uprawnione do dołączania aplikacji Google (w tym Sklepu Google Play), a brak certyfikacji oznacza brak rekordu wyników testów zgodności w Google. Ponadto część aplikacji może weryfikować „integralność” środowiska uruchomieniowego i oczekiwać działania na „certyfikowanym” urządzeniu oraz instalacji aplikacji z Google Play; Play Integrity API jest opisywane jako mechanizm pozwalający sprawdzić m.in., czy aplikacja pochodzi z Google Play i czy działa na certyfikowanym urządzeniu z Androidem.