Gram Parsons

Gram Parsons
ilustracja
Imię i nazwisko

Ingram Cecil Connor III

Data i miejsce urodzenia

5 listopada 1946
Winter Haven

Data śmierci

19 września 1973

Instrumenty

gitara

Gatunki

country rock, americana

Zawód

muzyk

Aktywność

1966-1973

Gram Parsons, właśc. Ingram Cecil Connor III; ur. 5 listopada 1946, zm. 19 września 1973) – amerykański muzyk uznany za pioniera country rocka i americany.

Życiorys

Pochodził z zamożnej rodziny. Zachwycony koncertem Elvisa Presleya, w wieku dziewięciu lat zainteresował się muzyką i niedługo później sam zaczął występować. W okresie licealnym był frontmanem w kilku zespołach, m.in. The Pacers i The Legends. Studiował na Harvard University, jednak po pierwszym semestrze porzucił szkołę i wyprowadził się do Nowego Jorku, gdzie kontynuował działalność muzyczną. W 1966 stanął na czele zespołu International Submarine Band, który rozpadł się po wydaniu jednego albumu.

W 1968 przez na kilka miesięcy grał na instrumentach klawiszowych z zespołem The Byrds, z którym wydał album pt. Sweetheart of the Rodeo, po latach uznawany przez wielu krytyków za jedną z najlepszych płyt rockowych wszech czasów. W tym czasie zaczął tworzyć we własnym stylu muzycznym, który nazwał „cosmic American music”.

Po rozstaniu z formacją utworzył grupę Flying Burrito Brothers, z którą wydał dwa albumy. Po usunięciu z zespołu w 1970 podjął próbę nagrania solowego albumu. Następnie przebywał we Francji, gdzie mieszkał razem z Keithem Richardsem. W tym czasie towarzyszył zespołowi The Rolling Stones w trasie po Wielkiej Brytanii, a także uczestniczył w nagraniach albumu grupy pt. Exile on Main Street. Po powrocie do USA nawiązał współpracę z Emmylou Harris, która wspomogła go wokalnie na debiutanckiej solowej płycie. W 1973 wydał album pt. GP, a rok później – płytę pt. Grievous Angel. Założył także własny zespół The Fallen Angels. Wywarł ogromny wpływ na rozwój country rocka.

Zmarł 19 września 1973 w wyniku uzależnienia od alkoholu i narkotyków.

W 2026 wprowadzony pośmiertnie do Rock and Roll Hall of Fame.

Dyskografia

Rok Album Pozycja na liście
US US Country
1968 Safe at Home (International Submarine Band) — —
Sweetheart of the Rodeo (The Byrds) 77 —
1969 The Gilded Palace of Sin (Flying Burrito Brothers) 164 —
1970 Burrito Deluxe (Flying Burrito Brothers) — —
1973 GP — —
1974 Grievous Angel 195 —
1976 Sleepless Nights (Gram Parsons & the Flying Burrito Brothers) 185 —
1979 Early Years (1963–1965) — —
1982 Live 1973 (Gram Parsons and the Fallen Angels) — —
1987 Dim Lights, Thick Smoke and Loud Loud Music (Flying Burrito Brothers) — —
1995 Cosmic American Music — —
2001 Another Side of This Life: The Lost Recordings of Gram Parsons — —
2001 Sacred Hearts & Fallen Angels: The Gram Parsons Anthology — —
2006 The Complete Reprise Sessions — —
2007 Gram Parsons Archives Vol.1: Live at the Avalon Ballroom 1969
(Gram Parsons with the Flying Burrito Brothers)
— 45
"—" pozycja nie była notowana.

Bibliografia

Przypisy

  1. Rich Cohen, To tylko rock’n’roll. Zawsze The Rolling Stones, Adrian Stachowski (tłum.), Wydawnictwo Poznańskie, 2022, ISBN 978-83-67324-66-3.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 S. 262–263.
    2. ↑ S. 322, 325–326.
    3. 1 2 S. 329.
    4. ↑ S. 330–331.
  2. ↑ The Rock & Roll Hall of Fame Announces the 2026 Inductees. [dostęp 2026-04-20].
  3. ↑ Gram Parsons - Album Discography. allmusic.com. [dostęp 2015-11-27]. (ang.).