Grdacz czarny

Grdacz czarny
Chamaepetes unicolor
Salvin, 1867
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

grzebiące

Rodzina

czubacze

Rodzaj

Chamaepetes

Gatunek

grdacz czarny

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Grdacz czarny (Chamaepetes unicolor) – gatunek dużego ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae), zamieszkujący Amerykę Centralną. Monotypowy. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Morfologia
Długość ciała 62–69 cm; masa ciała około 1,1 kg. Czarno połyskujące upierzenie; od spodu matowy, czerwone nogi i niebieski nagi kantarek.
Zasięg, środowisko
Kostaryka i zachodnia Panama. Zamieszkuje mgliste lasy górskie. Zwykle występuje na wysokościach 900–2250 m n.p.m., choć najniżej odnotowano te ptaki na 450 m n.p.m.
Zachowanie
Zwykle spotykany parami lub w stadach rodzinnych, najczęściej na drzewach, lecz czasami schodzi na ziemię w poszukiwaniu opadłych owoców. Podczas toków wydaje chrapliwy głos ostrzegawczy, gwiżdżące okrzyki i trzepocze skrzydłami. Podobnie jak inne czubacze lata na przemian lotem ślizgowym i aktywnym.
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2018 roku uznaje grdacza czarnego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern); wcześniej miał on status gatunku bliskiego zagrożenia (NT – Near Threatened). W 1996 roku ptak ten opisywany był jako dość pospolity. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność populacji na 50 000 – 499 999 dorosłych osobników. Do głównych zagrożeń dla tego gatunku należą: polowania dla mięsa, wycinka i pożary lasów.