Grigorij Iwanowicz Rossolimo (ros. Григорий Иванович Россолимо, ur. 5 grudnia?/17 grudnia 1860 w Odessie, zm. 29 września 1928 w Moskwie) – rosyjski lekarz neurolog.
Grigorij Iwanowicz Rossolimo (ros. Григорий Иванович Россолимо, ur. 5 grudnia?/17 grudnia 1860 w Odessie, zm. 29 września 1928 w Moskwie) – rosyjski lekarz neurolog.
Jego dziadek był urodzonym w Kefalonii greckim marynarzem, który osiadł w Odessie i założył tam rodzinę. Ojciec Iwan Grigorjewicz Rossolimo (1821-1888). Grigorij Iwanowicz Rossolimo ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego w 1884 i podjął pracę u Aleksieja Kożewnikowa w klinice chorób nerwowych. Doktoryzował się w 1887 i został docentem w 1889. W następnym roku otrzymał katedrę chorób nerwowych w klinice internistycznej Aleksieja Ostroumowa.
W 1911 był w grupie pracowników naukowych, którzy zrzekli się swoich stanowisk na uczelni w związku z reformami ministra edukacji. Założył wtedy Instytut Psychologii i Neurologii Dziecięcej. W 1917 otrzymał katedrę neuropatologii na I Uniwersytecie Moskiewskim. 17 grudnia 1927 był jednym z przewodniczących (razem z Biechtierewem i Minorem) Pierwszego Wszechzwiązkowego Kongresu Neuropatologów i Psychiatrów, który odbył się w Moskwie.
Jego żoną była Maria Siergiejewna Arkudinskaja. Mieli córkę Marię (1898–1962).
Zmarł w 1928 roku w Moskwie. Jego mózgowie zbadano w Moskiewskim Instytucie Badań Mózgu; ważyło 1543 g.
Jego przyjacielem był jego kolega ze studiów, Antoni Czechow. Uważa się, że na jego postaci była częściowo wzorowana postać profesora Strawińskiego, kierującego kliniką psychiatryczną bohatera powieści Bułhakowa Mistrz i Małgorzata. W opowiadaniu „Fatalne jaja” profesor Persikow proponującej mu siedmiopokojowe mieszkanie „pociągającej i namiętnej wdowie” radzi leczyć się u profesora Rossolimo.
Zajmował się m.in. objawami neurologicznymi. Opisał nowy objaw, znany dziś jako objaw Rossolimo. Był jednym z twórców psychoneurologii dziecięcej.