HMCS Waskesiu

HMCS Waskesiu (K330)

„Waskesiu” w latach 40.
Klasa	fregata
Typ	River
Historia
Stocznia	Yarrow Shipbuilders, Esquimalt
Położenie stępki	2 maja 1942
Wodowanie	6 grudnia 1942
Royal Canadian Navy
Wejście do służby	17 czerwca 1943
Wycofanie ze służby	29 listopada 1946
Indie
Nazwa	„Hooghly”
Wejście do służby	1950
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa: 1310–1460 ton pełna: 1920–2180 t
Długość	całkowita: 91,8 metra 86,3 m między pionami
Szerokość	11,2 m
Zanurzenie	3,61–3,89 m
Napęd
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM 2 kotły, 2 śruby
Prędkość	20 węzłów
Zasięg	7200 Mm przy prędkości 12 węzłów
Sensory
radary Typ 271 lub 272, 291 sonary
Uzbrojenie
2 działa kal. 102 mm (2 x I) 4–6 działek plot. kal. 20 mm (4–6 x I) 1 miotacz Hedgehog 8 mbg, 2 zrzutnie bg
Załoga	140

HMCS Waskesiu (K330) – kanadyjska fregata z okresu II wojny światowej, jedna ze 135 zbudowanych jednostek typu River. Okręt został zwodowany 6 grudnia 1942 roku w stoczni Yarrow Shipbuilders w Esquimalt, a do służby w Royal Canadian Navy wszedł 17 czerwca 1943 roku z numerem burtowym K330. Podczas działań wojennych HMCS „Waskesiu” uczestniczył w eskorcie 20 konwojów, a w lutym 1944 roku wspólnie z bliźniaczą brytyjską fregatą HMS „Nene”(inne języki) zatopił niemieckiego U-Boota U-257(inne języki). Jednostka została wycofana ze służby 29 listopada 1946 roku i w roku następnym sprzedana Indiom, gdzie służyła od 1950 roku jako pilotówka pod nazwą „Hooghly”.

Projekt i budowa

Projekt okrętu powstał na skutek konieczności budowy jednostek eskortowych przeznaczonych do ochrony konwojów o lepszych parametrach od korwet typu Flower, budowanych masowo w początkowym okresie II wojny światowej. Bazując na rozwiązaniach konstrukcyjnych tych ostatnich, inżynier William Reed zaprojektował jednostki znacznie dłuższe, szersze, wyposażone w siłownię o większej mocy z dwiema śrubami (lecz nadal była to maszyna parowa, znacznie tańsza od nowocześniejszych turbin parowych), co w konsekwencji spowodowało wzrost zasięgu, dzielności morskiej, prędkości i ilości przenoszonego uzbrojenia. Wykorzystanie cywilnych metod budowy i podzespołów dało możliwość masowej i taniej produkcji okrętów nawet w małych stoczniach, w wyniku czego powstało aż 135 fregat typu River. Nowy typ jednostki zwalczania okrętów podwodnych był pierwszym, który został sklasyfikowany jako fregata.

HMCS „Waskesiu” zbudowany został w stoczni Yarrow Shipbuilders w Esquimalt. Stępkę okrętu położono 2 maja 1942 roku, a zwodowany został 6 grudnia 1942 roku .

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był oceaniczną fregatą, przeznaczoną głównie do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 91,8 metra (86,3 metra między pionami), szerokość 11,2 metra i zanurzenie maksymalne 3,89 metra . Wyporność standardowa wynosiła pomiędzy 1310 a 1460 ton, a pełna 1920–2180 ton . Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM, do których parę dostarczały dwa trójwalczakowe kotły Admiralicji . Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 20 węzłów . Okręt zabierał maksymalnie zapas 646 ton mazutu, co zapewniało zasięg wynoszący 7200 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 5400 Mm przy prędkości 15 węzłów) .

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział uniwersalnych kal. 102 mm (4 cale) QF HA Mark XIX L/40 . Uzbrojenie przeciwlotnicze składało się z 4–6 pojedynczych działek automatycznych Oerlikon kal. 20 mm Mark II/IV L/70 . Broń ZOP stanowiły: miotacz Hedgehog oraz osiem miotaczy i dwie zrzutnie bomb głębinowych (z łącznym zapasem do 150 bg) . Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radary Typ 271 lub 272, 291 oraz sonary .

Załoga okrętu składała się z 140 oficerów, podoficerów i marynarzy .

Służba

Okręt wszedł do służby w Royal Canadian Navy 17 czerwca 1943 roku, otrzymując numer taktyczny K330. Podczas wojny jednostka uczestniczyła w eskorcie 20 konwojów: HX-258 (wrzesień 1943 roku), ON-211 (listopad), HX-268 (grudzień), SL-143MK (grudzień 1943 roku – styczeń 1944 roku), ONS-26, ON-218, OS-64KM, SL-144MK, OS-65KM, SL-145MK, KMF-28 (styczeń), HX-277, ONS-29, ON-224, SC-153 (luty), RA-59 (kwiecień – maj), ETM-66 (sierpień), ON-253 (wrzesień), HX-349 (kwiecień 1945 roku) i ON-301 (maj) .

24 lutego 1944 roku „Waskesiu”, płynący w eskorcie konwoju SC-153, na północ od Azorów na pozycji 47°19′N 26°00′W/47,316667 -26,000000 zatopił bombami głębinowymi (wspólnie z bliźniaczą brytyjską fregatą HMS „Nene”(inne języki)) niemieckiego U-Boota U-257(inne języki), na którym zginęło 30 członków załogi (uratowano 19 osób, które trafiły do niewoli).

W 1944 roku wzmocniono uzbrojenie przeciwlotnicze jednostki, instalując dodatkowe działka kal. 20 mm (od tego momentu fregata była uzbrojona w 10-12 działek Oerlikon kal. 20 mm Mark II/IV L/70 (sześć podwójnych lub cztery podwójne i dwa pojedyncze)  . W 1945 roku dokonano kolejnej modyfikacji uzbrojenia: zdemontowano dwa pojedyncze działa kal. 102 mm, instalując w zamian podwójny zestaw QF Mark XVI L/45 tego samego kalibru  .

Jednostka została wycofana ze służby 29 listopada 1946 roku i następnie sprzedana w 1947 roku Indiom, gdzie służyła od 1950 roku jako pilotówka pod nazwą „Hooghly” .

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• Mariusz Borowiak: Zabójcy U-Bootów. Bitwa o Atlantyk 1939-1945. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, 2013. ISBN 978-83-7020-471-6.
• Mariusz Borowiak: Żelazne rekiny Dönitza. T. 2. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, 2009. ISBN 978-83-7020-406-8.
• J.J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy: The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy. London: Chatham Publishing, 2006. ISBN 978-1-86176-281-8. (ang.).
• Norman Friedman: British Destroyers and Frigates: The Second World War and After. Barnsley: Seaforth Publishing, 2012. ISBN 978-184832-015-4. (ang.).
• Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
• Ivan Gogin: early River frigates (1943, 1943-1944/1944). Navypedia. [dostęp 2018-07-17]. (ang.).
• Ivan Gogin: "RIVER" (British- and early Canadian-built) frigates (1942 - 1944). Navypedia. [dostęp 2018-07-17]. (ang.).
• Robert Jackson: Niszczyciele, fregaty i korwety. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2001. ISBN 83-1109-273-7.
• Don Kindell: Convoy Escort Movements of Royal and Dominion Navy Vessels - RIVER-CLASS FRIGATES, Part 6 of 6, Royal Canadian & Allied Navies. Naval History Homepage, 2011. [dostęp 2018-07-17]. (ang.).
• H.T. Lenton: British Escort Ships. New York: Arco Publishing Company, Inc., 1974. ISBN 0-668-03507-2. (ang.).