Hatfield House – rezydencja arystokratyczna w południowo-wschodniej Anglii, w hrabstwie Hertfordshire, położona na obrzeżu miasta Hatfield. Wzniesiona w XVII wieku, jest siedzibą markizów Salisbury.
Rezydencja wpisana jest do rejestru zabytkowych budynków jako obiekt klasy I (najwyższej). Otaczają ją tereny parkowo-ogrodowe o powierzchni około 750hektarów (Hatfield Park), również stanowiące zabytek klasy I. Posiadłość udostępniana jest zwiedzającym.
Historia
Co najmniej od XIII wieku w miejscu tym znajdowała się rezydencja należąca do biskupów Ely(inne języki). Ulokowana była tuż przy głównym szlaku wiodącym z Londynu na północ kraju (Great North Road(inne języki)), w odległości pozwalającej dotrzeć do stolicy konno w ciągu jednego dnia (około 30km). Około 1480–1497 kardynał John Morton wzniósł nowy pałac biskupi (Hatfield Palace), który przeszedł w posiadanie królewskie w następstwie kasaty klasztorów przez Henryka VIII (1536–1541). Na terenie posiadłości dużą część młodości spędziła królowa Elżbieta I. Tutaj też została poinformowana o śmierci siostry, królowej Marii I i objęciu przez nią tronu w 1558 roku.
W 1607 roku Jakub I odstąpił posiadłość Robertowi Cecilowi, hrabiemu Salisbury, w zamian za należącą do niego rezydencję Theobalds Palace(inne języki). Robert Cecil wybudował nową (obecnie istniejącą) rezydencję bezpośrednio na wschód od dawnego pałacu biskupiego, jednocześnie wyburzył większą część tego drugiego – zachowując jedno z czterech skrzydeł, które zostało przeznaczone na stajnie.
51°45′39″N 0°12′34″W/51,760833 -0,209444
