| Data i miejsce urodzenia |
22 grudnia 1936 |
|---|---|
| Zawód |
aktor |
| Współmałżonek |
Marie Rivera |
| Lata aktywności |
od 1961 |
Hector Elizondo (ur. 22 grudnia 1936 w Nowym Jorku) – amerykański aktor charakterystyczny.
Urodził się i wychował w Nowym Jorku jako syn Portorykańczyków. Jego matka, Carmen Medina Reyes, pochodziła z Wysp Kanaryjskich w Hiszpanii, a ojciec, Martín Echevarría Elizondo, był notariuszem i księgowym. W dzieciństwie występował u boku W.C. Handy’ego w lokalnym radiu i telewizji. Uczęszczał do publicznego liceum i brał lekcje emisji głosu. Był dobrze zapowiadającym się sportowcem – grał w szkolnej drużynie koszykówki, a potem został zawodnikiem Pittsburgh Pirates. W 1954 uczył się w nowojorskim City College, chcąc zostać nauczycielem. W latach 1956–1957 był w związku małżeńskim z Marie Riverą, z którą ma syna Rodda Elizondo, instruktora teatralnego. W latach 1962–1963 był żonaty z młodą sekretarką Marie Mandry. W nowojorskim Actors Studio poznał aktorkę Carolee Campbell, z którą wziął ślub 13 kwietnia 1969. Studiował także taniec w Ballet Arts Company w Carnegie Hall. Po tym, jak kontuzja kolana przerwała jego karierę taneczną, zajął się teatrem.
W 1961 debiutował na scenie w roli Rebera w produkcji off-Broadwayowskiej Mister Roberts Joshuy Logana. W 1968 trafił na Broadway w roli w sztuce Howarda Sacklera Wielka nadzieja białych u boku Jamesa Earla Jonesa. Po raz pierwszy wystąpił na ekranie w dramacie kryminalnym Gruby czarny kotek (The Fat Black Pussycat, 1963) z Leonardem Freyem. Zagrał w 12 filmach Garry’ego Marshalla, w tym postać Barneya Thompsona, uprzejmego dyrektora hotelu Regent Beverly Wilshire u boku Richarda Gere’a i Julii Roberts w komedii romantycznej Pretty Woman (1990), za którą został nominowany do nagrody Złotego Globu dla najlepszego aktora drugoplanowego. Za rolę tajemniczego Javiera Del Campo w telewizyjnym melodramacie fanatsy Porzucone serca (Borrowed Hearts, 1997) z udziałem Romy Downey i Erica McCormacka otrzymał nagrodę ALMA Award.
Od 18 września 1994 do 4 maja 2000 grał postać doktora Phillipa Wattersa w serialu medycznym Szpital Dobrej Nadziei (Chicago Hope), nadawany przez telewizję CBS, za którą w 1997 zdobył nagrodę Emmy i w 2000 nagrodę ALMA Award.