Hedwig Pinkus
 Zdjęcie paszportowe Hedwig Pinkus | |
| Imię i nazwisko urodzenia |
Hedwig Oberländer |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
5 lipca 1868 |
| Data i miejsce śmierci |
17 sierpnia 1920 |
| Miejsce spoczynku | |
| Rodzice |
Moritz J. Oberländer, Maria Morawetz |
| Małżeństwo | |
| Dzieci |
Alice, Hans, Klaus |
Hedwig Pinkus z domu Oberländer (ur. 5 lipca 1868 w Úpicach, zm. 17 sierpnia 1920 w Prudniku) – niemiecka działaczka charytatywna, żona Maxa Pinkusa.
Życiorys
Pochodziła z fabrykanckiej rodziny Moritza J. Oberländera (1831–1905) i Marii Morawetz (1840–1920). Rodziny Oberländer i Morawetz były właścicielami przędzalni bawełny w Úpicach, Hronovie i Světlej Horze w habsburskich Czechach.
13 maja 1888 odbył się jej ślub z Maxem Pinkusem, współudziałowcem fabryki włókienniczej S. Fränkel w Prudniku (późniejszy „Frotex”). Wychodząc za mąż Hedwig otrzymała w posagu udziały w rodzinnych przędzalniach, dzięki czemu rodzina Fränklów i Pinkusów weszła w posiadanie tych zakładów. Małżeństwo miało troje dzieci: Alice Babette Cäcilie, Hans Hubert i Klaus Valentin. W 1903 rodzina zamieszkała w willi przy ulicy Nyskiej 2 w Prudniku.
W 1904 otwarto wybudowany z inicjatywy Hedwig Pinkus szpital, który służył robotnikom fabryki S. Fränkel, a w 1910 został przekazany miastu. Otrzymał nazwę Hedwig und Max Pinkusstiftung. Szpital ufundowany przez Hedwig i jej męża służy mieszkańcom Prudnika do czasów współczesnych jako Prudnickie Centrum Medyczne. Udzielała się charytatywnie po I wojnie światowej.
Hedwig Pinkus zmarła 17 sierpnia 1920. Została pochowana na cmentarzu żydowskim w Prudniku. Po jej śmierci, Max zaczął pisać pamiętnik, mający formę rozmów ze zmarłą żoną. Opisywał tam swoje codzienne zajęcia, a także ganił się za zaniedbanie kontaktu z Hedwig, pisząc: „tę, która powinna być towarzyszką mojego życia zostawiałem samą i zaniedbywałem”, „przez całe dni były tylko minuty, gdy widzieliśmy się i rozmawialiśmy, ale pomiędzy Mało a Nic jest tak wielka różnica”.
Przypisy
- ↑ Maciej Dobrzański, Damy z wyższych sfer. O działalności dobroczynnej kobiet z rodziny Fränkel/Pinkus [online], Prudnik24, 19 grudnia 2021 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- 1 2 3 Witkowska 2015 ↓, s. 31.
- ↑ Maciej Dobrzański, Nie tylko Prudnik. O filiach i przedstawicielstwach S. Fränkel [online], Prudnik24, 18 grudnia 2021 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Maciej Dobrzański, Czeskie fabryki oraz majątki prudnickich rodów fabrykanckich Fränkel i Pinkus [online], Prudnik24, 19 listopada 2020 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Maciej Dobrzański, Sławni, majętni, z pozycją. Ważne osobistości a Fränklowie i Pinkusowie [online], Prudnik24, 20 marca 2022 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 177.
- 1 2 Witkowska 2015 ↓, s. 32.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 129.
- ↑ Witkowska 2015 ↓, s. 56.
- ↑ Witkowska 2015 ↓, s. 74.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 189.
- ↑ Maciej Dobrzański, Nie tylko reprezentacyjne wille...Jakie jeszcze budynki w Prudniku związane są z rodziną Fränklów i Pinkusów? [online], Prudnik24, 4 grudnia 2021 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Witkowska 2015 ↓, s. 76.
- ↑ Witkowska 2015 ↓, s. 87.
- ↑ Andrzej Dereń, Ziemia Prudnicka jest Kobietą [online], Teraz Prudnik!, 11 lutego 2021 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Maciej Dobrzański, Gdzie są pochowani prudniccy fabrykanci? [online], Prudnik24, 9 stycznia 2022 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
- ↑ Maciej Dobrzański, Fabrykanci o...fabrykantach (i nie tylko) [online], Prudnik24, 16 kwietnia 2022 [dostęp 2024-12-04] (pol.).
Bibliografia
- Diana Witkowska: Prudnik i Krnov: miasta nicią budowane.... Prudnik: Starostwo Powiatowe, 2015. ISBN 83-61419-54-3.
- Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.