Henicopernis

	Henicopernis
	G.R. Gray, 1859
	; Przedstawiciel rodzaju – pszczołojad długosterny (H. longicauda) na ilustracji z XIX wieku
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	szponiaste
Rodzina	jastrzębiowate
Podrodzina	orłosępy
Plemię	Pernini
Rodzaj	Henicopernis
	Typ nomenklatoryczny
	Falco longicauda Lesson & Garnot, 1828
Synonimy
	Daedalion Bonaparte, 1854; Daedalia Bonaparte, 1854;
	Daedalion Bonaparte, 1854; Daedalia Bonaparte, 1854;
Gatunki
	2 gatunki − zobacz opis w tekście
	2 gatunki − zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Henicopernis – rodzaj ptaków z podrodziny orłosępów (Gypaetinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Brytanii, Nowej Gwinei i sąsiednich wyspach.

Morfologia

Długość ciała 48–61 cm, rozpiętość skrzydeł 105–140 cm; masa ciała samic 570–730 g, samców 447–630 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1854 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule zatytułowanym Tabela ptaków drapieżnych, opublikowanym w czasopiśmie „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pszczołojad długosterny (H. longicauda). Jednak nazwa Daedalion została użyta wcześniej do opisania innego rodzaju ptaków, dlatego w 1859 roku angielski ornitolog George Robert Gray w artykule zatytułowanym Wykaz ptaków nadesłanych ostatnio przez pana A.R. Wallace’a z Dorey lub Dorery w Nowej Gwinei, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London” nadał rodzajowi opisanemu przez Bonapartego nową nazwę − Henicopernis.

Etymologia

Daedalion (Daedalia): w mitologii greckiej Daedalion, syn Lucyfera, tak bolał nad śmiercią swego syna Filonisa, że rzucił się z wysokości Góry Parnas i został przemieniony w sokoła przez Apolla (por. gr. δαιδαλεος daidaleos „nakrapiany, oznaczony”).
Henicopernis: gr. ἑνικος henikos „osobliwy”; rodzaj Pernis Cuvier 1817 (trzmielojad).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Henicopernis longicauda (Lesson & Garnot, 1828) – pszczołojad długosterny
Henicopernis infuscatus J.H. Gurney, 1882 – pszczołojad ciemny

Uwagi

↑ Młodszy homonim Daedalion Savigny, 1809 (Accipteridae).
↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Daedalion Bonaparte, 1854.

Przypisy

↑ Henicopernis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 G.R. Gray. List of the Birds lately sent by Mr. A.R. Wallace from Dorey or Dorery, New Guinea. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 27, s. 153, 1859. (ang.).
1 2 3 Ch.-L. Bonaparte. Tableau des oiseaux de proie. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2^e Série. 6, s. 537, 1854. (fr.).
1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-05-29]. (ang.).
↑ Daedalion, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).
↑ Henicopernis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pernini Blyth, 1851 (wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-14].

[3] Młodszy homonim Daedalion Savigny, 1809 (Accipteridae).

[5] Niepoprawna późniejsza pisownia Daedalion Bonaparte, 1854.

[itis-1] Henicopernis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Gray-2] 1 2 G.R. Gray. List of the Birds lately sent by Mr. A.R. Wallace from Dorey or Dorery, New Guinea. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 27, s. 153, 1859. (ang.).

[Bonaparte-4] 1 2 3 Ch.-L. Bonaparte. Tableau des oiseaux de proie. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2^e Série. 6, s. 537, 1854. (fr.).

[Winkler&inni-6] 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-05-29]. (ang.).

[7] Daedalion, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).

[8] Henicopernis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-9] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pernini Blyth, 1851 (wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-14].