| Imię i nazwisko |
Henryk Serafinowicz |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 czerwca 1948 |
| Data i miejsce śmierci |
11 stycznia 2008 |
| Instrumenty | |
| Zawód |
kompozytor, gitarzysta, aranżer |
| Aktywność |
1969–2007 |
| Powiązania | |
| Zespoły | |
| Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel Duet Gitar Klasycznych z Andrzejem Wyrzykowskim | |
Henryk Alber, właściwie Serafinowicz (ur. 3 czerwca 1948 w Otwocku, zm. 11 stycznia 2008 w Warszawie) – polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i pedagog.
Uczęszczał do Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie uczył się gry na puzonie i gitarze.
Debiutował w 1969, zdobywając I nagrodę w Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi. W latach 70. współpracował z Januszem Stroblem (od 1971), tworząc Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. W tym czasie pracował też jako kompozytor piosenek takich jak np. „Zaproście mnie do stołu” oraz utworów instrumentalnych. W 1970 został członkiem Stowarzyszenia Światowej Młodzieży Muzycznej.
W 1983 założył nowy duet gitarowy z Andrzejem Wyrzykowskim (Duet Gitar Klasycznych).
Jako kompozytor i aranżer współpracował z wieloma polskimi muzykami, m.in. z Elżbietą Wojnowską i Grażyną Orszt, która została jego żoną i muzą (syn – Bartek Alber). Najdłuższą (1985–2002) i najbardziej owocną współpracę nawiązał z Edytą Geppert, której towarzyszył także jako akompaniator. Napisał muzykę do kilku piosenek Agnieszki Osieckiej: „Chinka i książę”, „Dobre stare buty”, „Nad Warszawą”, „Słodkie morze”, „Stare łzy”, „Żywiciele, zbawiciele”.
Tworzył też muzykę teatralną dla kabaretu i teatru studenckiego Stodoła w Warszawie oraz warszawskiego Teatru Stara Prochownia.
Koncertował w wielu krajach Europy i w ośrodkach polonijnych m.in. w Stanów Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Tajlandii.
Zmarł po ciężkiej chorobie.