Henryk Minc

Henryk Minc
Henryk Mintz
Data i miejsce urodzenia

2 sierpnia 1902
Warszawa

Data i miejsce śmierci

26 lutego 1977
Warszawa

Zawód, zajęcie

lekarz, dyplomata

Małżeństwo

Tola Minc

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Henryk Minc, właśc. Henryk Mintz (ur. 2 sierpnia 1902 w Warszawie, zm. 26 lutego 1977 tamże) – polski lekarz kardiolog i dyplomata.

Rodzina Minców – Warszawa 1921. Henryk stoi pośrodku; po prawej siedzi Leopold Kaftal (dziadek Jonasza Kofty); po prawej stoi Mieczysław Kofta (ojciec Jonasza Kofty)

Życiorys

Pochodził z ubogiej rodziny, był synem żydowskiego handlarza. W 1914 rozpoczął naukę w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców w Warszawie. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został przydzielony do 47 pułku piechoty Strzelców Kresowych, walczącego na froncie małopolskim nad rzeką Stryj. W 1921, po zakończeniu służby w wojsku, rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, jednak po roku zrezygnował. W 1922 podjął studia medyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Po dwóch latach przeniósł się do Warszawy i kontynuował naukę na Wydziale Lekarskim UW, który ukończył w 1928. W trakcie nauki wstąpił do Komunistycznej Partii Polski. Brał udział w wojnie obronnej 1939 jako oficer rezerwy. Dostał się do niewoli i w węgierskim obozie jenieckim dla polskich Żydów w Vámosmikola pozostał do końca II wojny światowej. W 1945 powrócił do Polski i zajął kierownicze stanowisko w państwowej służbie zdrowia. Został członkiem Polskiej Partii Robotniczej, następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, był sekretarzem Towarzystwa Polsko-Węgierskiego w Warszawie. Sprawował stanowisko przedstawiciela dyplomatycznego Polski Ludowej na Węgrzech: od 1 lipca 1949 do 29 marca 1954 jako chargé d’affaires ad interim, od 30 maja 1950 jako poseł. Był autorem prac naukowych z zakresu medycyny. W 1953 roku został wydany dwutomowy podręcznik Kardiologia jego autorstwa.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D 35-8-3).

Był mężem Toli Minc – lekarki w sanatorium im. Włodzimierza Medema w Miedzeszynie. Małżeństwo poznało się na studiach w Wilnie. Mieli syna Oskara Karola. Żona i syn Henryka Minca zginęli w obozie zagłady w Treblince w sierpniu 1942.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-01-01].
  2. ↑ Opiekun Społeczny. Miesięcznik poświęcony zagadnieniom opieki społecznej. 1946, nr 3-4, Zarząd Miejski m. st. Warszawy, Resort Zdrowia i Opieki Społecznej, Wydział Opieki Społecznej, 19 czerwca 1946 [dostęp 2021-12-16].
  3. ↑ Tola, Karol et les enfants [online], memoirenet.pagesperso-orange.fr [dostęp 2021-12-16].
  4. ↑ M.P. z 1952 r. Nr 9, poz. 77 (ISAP).
  5. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP).

Bibliografia