| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1905 |
| Data i miejsce śmierci |
20 października 1983 |
| profesor nauk prawnych | |
| Doktorat |
1948 |
| nauczyciel akademicki UMCS, prokurator Prokuratury Generalnej PRL | |
| Odznaczenia | |
Henryk Rajzman (ur. 1 stycznia 1905 w Sosnowcu, zm. 20 października 1983 w Warszawie) – polski prawnik, prokurator, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, specjalista w zakresie prawa karnego.
Urodził się w rodzinie robotniczej Kazimierza Rajzmana. W 1923 ukończył I Państwowe Gimnazjum Męskie im. Bolesława Prusa w Sosnowcu i uzyskał świadectwo dojrzałości. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, równocześnie rozpoczął studia w Szkole Nauk Politycznych w Krakowie, z których jednak zrezygnował. Po ukończeniu studiów prawniczych w 1927 i następnie aplikacji sądowej w 1929 podjął pracę w prokuraturze w Sosnowcu. W latach 1932–1939 wykonywał zawód adwokata.
W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik fizyczny.
Po zakończeniu II wojny światowej pracował jako prokurator w Sosnowcu, Łodzi, Krakowie, a następnie w Warszawie. Od 1950 pracował, aż do przejścia na emeryturę (1971), w Prokuraturze Generalnej PRL[brak potwierdzenia w źródle].
W 1947, na podstawie rozprawy pt. Zdrada kraju w prawie polskim, na Wydziale Prawa i Administracji UJ otrzymał stopień naukowy doktora. Stopień docenta otrzymał w 1960 na Wydziale Prawa UW, na podstawie pracy pt. Zażalenie w procesie karnym. Podjął pracę nauczyciela akademickiego w Katedrze Prawa Karnego UMCS w Lublinie. Był jej kierownikiem w latach 1961–1969. W 1968 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Zmarł 20 października 1983 w Warszawie. Pochowany 26 października 1983 na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 58-4-14).