| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Alma Mater | |
| Praca zawodowa | |
| Instytucja |
Szpital Niemiecki w Dalston |
| Okres zatrudn. |
1851-1855 |
| Instytucja | |
| Okres zatrudn. |
1855 |
Herman Weber (ur. 29 marca 1823 w Holzkirchen, zm. 11 listopada 1918 w Londynie) – brytyjski lekarz, pionier leczenia klimatycznego gruźlicy, kolekcjoner, twórca wielkiego zbioru monet starogreckich.
W latach 1844–1848 studiował medycynę najpierw w Uniwersytecie w Marburgu, a następnie w Uniwersytecie w Bonn. W 1851 został przyjęty na rezydenturę w Szpitalu Niemieckim w Dalston, po której zakończeniu zdecydował się pozostać w Londynie. W 1855 został członkiem Royal College of Physicians. Sławę mu przyniosło wprowadzenie leczenia klimatycznego gruźlicy, podczas którego wielokrotnie osobiście zajmował się pacjentami podczas ich leczenia w Szwajcarii. W 1899 roku następca tronu Albert Edward von Sachsen-Coburg und Gotha, późniejszy król Edward VII mianował Webera delegatem na Kongres Prewencji Gruźlicy w Berlinie. Na emeryturę odszedł w 80 roku życia.
Żonaty z Matyldą Grüning (1854), miał dwóch synów. Starszy – Frederick, był również znanym lekarzem. W 1899 roku otrzymał brytyjski tytuł szlachecki z rąk królowej Wiktorii.
W 1863 roku opisał pniowy zespół naprzemienny, nazwany później zespołem Webera.
W późniejszych latach życia został znanym kolekcjonerem antycznych monet greckich i stworzył ich kolekcję uważaną ówcześnie za najlepszą, zawierającą wiele unikatowych monet, kontynuowaną przez jego syna Fredericka. Zbiór został opublikowany w 1922 przez Leonarda Forrera (Descriptive catalogue of the collection of Greek coins formed by sir Herman Weber M.D.).