 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
nauczyciel, filolog, historyk, purysta językowy, etnograf |
| Narodowość |
niemiecka |
| Edukacja | |
| Alma Mater | |
Hermann Dunger (ur. 2 kwietnia 1843 w Plauen, zm. 21 września 1912 w Dreźnie) – niemiecki purysta, nauczyciel, filolog, historyk, autor słowników purystycznych i prac na temat zapożyczeń w języku niemieckim.
Uczęszczał do szkoły w Plauen. W latach 1861–1865 studiował archeologię, filologię klasyczną i germanistykę na Uniwersytecie w Lipsku. W marcu 1865 po uzyskaniu doktoratu pracował jako pomocniczy nauczyciel w Lipsku. Rok później został nauczycielem łaciny, greki i historii starożytnej w gimnazjum (Wettiner Gymnasium) w Dreźnie. W roku 1885 został profesorem i dyrektorem tegoż gimnazjum. W uznaniu za swoją pracę pedagogiczną i naukową nadano mu cywilny Krzyż Rycerski Pierwszej Klasy (Ritterkreuz Erster Klasse des Zivildienstordens).
Współzałożyciel Powszechnego Niemieckiego Stowarzyszenia Językowego (1885) i przewodniczący pierwszej filii Stowarzyszenia w Dreźnie. Był też członkiem stowarzyszeń literackich i etnograficznych. Autorem i współautorem dwóch słowników zniemczających. Jest autorem prac na temat historii zapożyczeń w języku niemieckim, w tym rozprawy na temat anglicyzmów. Opublikował wiele artykułów w Czasopiśmie Powszechnego Niemieckiego Stowarzyszenia Językowego.
W swojej krytyce wyrazów obcych kierował się głównie motywami narodowymi: nadmierne używanie wyrazów obcych stanowi zagrożenie tożsamości narodowej Niemców. Pozostawił po sobie obszerne zbiory pieśni ludowych z regionu Vogtland oraz zbiory pieśni żołnierskich.