| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Hermann Grabner (ur. 12 maja 1886 w Grazu, zm. 3 lipca 1969 w Bolzano) – austriacki kompozytor i teoretyk muzyki.
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Grazu (1909), następnie uczył się w konserwatorium w Lipsku u Maxa Regera i Hansa Sitta. W 1913 roku został wykładowcą konserwatorium w Strasburgu. W czasie I wojny światowej walczył na froncie, po jej zakończeniu osiedlił się w Heidelbergu. Od 1924 do 1938 roku wykładał w konserwatorium w Lipsku. W latach 1938–1945 był wykładowcą Hochschule für Musik w Berlinie.
Skomponował m.in. operę Die Richterin (wyst. Barmen 1930), Perkeo Suite i Burgmusik na orkiestrę dętą, Koncert na 3 skrzypiec i orkiestrę, utwory organowe, pieśni. W jego twórczości widoczny jest wpływ muzyki Maxa Regera. Jako teoretyk muzyki w swojej pracy naukowej zajmował się problemami harmoniki funkcyjnej i sztuką komponowania, nawiązując do teorii Hugo Riemanna. Jego uczniami byli m.in. Hugo Distler, Wolfgang Fortner, Miklós Rózsa i Knudåge Riisager.
(na podstawie materiałów źródłowych)