| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Hermann Reutter (ur. 17 czerwca 1900 w Stuttgarcie, zm. 1 stycznia 1985 w Heidenheim an der Brenz) – niemiecki kompozytor.
W latach 1920–1923 studiował w Musikhochschule w Monachium u Franza Dorfmüllera (fortepian), Ludwiga Mayera (organy), Karla Erlera (śpiewa) i Waltera Courvoisiera (kompozycja). Po ukończeniu studiów rozpoczął działalność jako pianista, w latach 1930–1935 występował jako akompaniator śpiewaczki Sigrid Onégin. Od 1932 do 1936 roku wykładał kompozycję w Hochschule für Musik w Stuttgarcie. W latach 1936–1945 pełnił funkcję dyrektora konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem. Od 1952 roku ponownie był wykładowcą Hochschule für Musik w Stuttgarcie, między 1956 a 1966 rokiem pełnił też funkcję jej dyrektora. W latach 1966–1976 prowadził mistrzowską klasę śpiewu w Musikhochschule w Monachium.
Otrzymał Wielki Krzyż Zasługi (1959) i Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą (1975) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Po początkowych zainteresowaniach prądami modernistycznymi w latach 30. dokonał reorientacji swojej postawy artystycznej i zwrócił się w kierunku niemieckiego neoromantyzmu. Uprawiał głównie twórczość wokalną i operową. W późniejszym okresie dla celów dramaturgicznych zaczął czerpać z bardziej nowoczesnych środków wyrazu.
Był autorem antologii pieśni Das zeitgenösische Lied (4 tomy, wyd. Moguncja 1969).
(na podstawie materiałów źródłowych)