Rozmiar skoczni

Rozmiar skoczni: 106 m

Rozmiar skoczni lub wielkość skoczni (ang. hill size, HS) – pojęcie w skokach narciarskich określające wielkość skoczni, zależne od innych parametrów obiektu.

Pojęcie rozmiaru skoczni zaczęto stosować do określenia wielkości obiektu w czasie Letniego Grand Prix 2004 – wcześniej służył do tego punkt konstrukcyjny (punkt K). Podczas zawodów oznaczony jest jako czerwona, prostopadła do osi zeskoku linia.

Po oddaniu skoku na odległość 95% rozmiaru skoczni, jury może zadecydować o zmianie belki startowej. Przed wprowadzeniem pojęcia rozmiaru skoczni, ta zasada dotyczyła skoku na 95% odległości sędziowskiej, która była wyznaczana dla danej skoczni każdorazowo przed rozpoczęciem sezonu.

Definicja

Zgodnie z normami budowy skoczni, ustalonymi przez Międzynarodową Federację Narciarską, rozmiar skoczni to odległość od progu do punktu L na zeskoku, oznaczającego koniec strefy lądowania i początek krzywej prowadzącej od niej do wybiegu (inaczej nazywanej wypłaszczeniem).

Wartość punktu L jest zależna od szeregu innych parametrów skoczni:

Wartość HS wynosi:

Przykłady

Rozmiar skoczni nie jest punktem, lecz długością. Ponieważ położenie punktu L jest ściśle zależne nie tylko od wartości punktu K, ale też od zakładanej prędkości osiąganej przez skoczka, rozmiar skoczni o tym samym punkcie K może być różny. Nie jest więc również prawdziwa informacja, że kąt nachylenia zeskoku w punkcie L wynosi zawsze 32°. Podręcznik FIS podaje przykład fikcyjnej skoczni o rozmiarze 100 m i punkcie K równym 90 m, gdzie: w = 90 m, l2 = 10 m, β = 33°, βL = 30,23°, v0 = 24,25 m/s (87,3 km/h), vK = 28,93 m/s (104,1 km/h) i rL ≈ 200 m.

Przykłady trzech skoczni o tym samym punkcie konstrukcyjnym:

SkoczniaMiejscowośćKHSwl2ββLv0
PuijoKuopio120 m127 m120 m7 m35,20°33,70°26,5 m/s
SchattenbergOberstdorf120 m137 m120 m17 m35,50°33,56°25,9 m/s
RukatunturiRuka120 m142 m120 m22 m36,90°32,30°26,3 m/s

Przypisy

  1. Polski Związek Narciarski, Wydział Sędziowski, Narciarski Regulamin Sportowy. Zeszyt II: skoki i kombinacja norweska, Kraków 2025 [dostęp 2026-09-22] (pol.).
    1. ↑ s. 50
    2. ↑ s. 8, 54–55, 65
  2. ↑ THE INTERNATIONAL SKI COMPETITION RULES (ICR). BOOK III – SKI JUMPING. International Ski Federation, 2015-07. s. 33. [dostęp 2025-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-13)].
  3. ↑ THE INTERNATIONAL SKI COMPETITION RULES (ICR). BOOK III – JOINT REGULATIONS: SKI-JUMPING, SKI-FLYING. International Ski Federation, 2000. s. 18. [dostęp 2025-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-05-03)].
  4. 1 2 Hans-Heini Gasser: Standards for the Construction of Jumping Hills. Application to Rule 411 of ICR Volume III. Międzynarodowa Federacja Narciarska, 2015. [dostęp 2016-02-17]. (ang.).
  5. ↑ Planica i Vikersund z HS240. FIS ujednolica przepisy o rozmiarach obiektów. Skijumping.pl, 2017-11-16. [dostęp 2024-04-06].
  6. ↑ Certyfikat skoczni Puijo K120. Skocznie Narciarskie Archiwum. [dostęp 2016-02-17].
  7. ↑ Certyfikat skoczni Schattenberg K120. Skocznie Narciarskie Archiwum. [dostęp 2016-02-17].
  8. ↑ Certyfikat skoczni Rukatunturi K120. Skocznie Narciarskie Archiwum. [dostęp 2016-02-17].

Linki zewnętrzne