Hiob Ludolf

Hiob Ludolf

Hiob Ludolf (ur. 24 czerwca 1624 w Erfurcie, zm. 8 kwietnia 1704 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki orientalista i filolog specjalizujący się w języku etiopskim.

Życiorys

Był radcą dworu cesarskiego. Studiował w Erfurcie i Lejdzie. W Rzymie poznał uczonego etiopskiego abbę Gorgoryosa (Grzegorza), który udał się z nim do Gothy i asystował mu w studiach. Prace Ludolfa wyjaśniają błędne wyobrażenie o języku i kulturze etiopskiej. Jego gramatyki języków: gyyz i amharskiego mają dziś znaczenie historyczne. Był autorem pierwszej w Europie historii Etiopii (Historia Aethiopica, 1681) z obszernym komentarzem (Commentarius, 1691).

Jako pierwszy zbadał mistecki Kodeks Vindobonensis i wykonał dla Muzeum w Amsterdamie wierne kopie rysunków tam znajdujących się. Jego prace zostały opublikowane w dziele 'Historia Rerum Rarum. Będąc poliglotą władał 25 językami.

Wybrane publikacje

Przypisy

  1. ↑ Nauka o chrześcijańskim Wschodzie - Etiopistyka [w:] Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 222.
  2. ↑ Ludolf Hiob [w:] Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 194.

Bibliografia

Linki zewnętrzne