Hiperglikemia – wzrost stężenia glukozy we krwi powyżej górnej granicy normy, której prawidłowe stężenie na czczo wynosi 3,9–5,5mmol/l (70–99mg/dl). Hiperglikemia stresowa związana z ostrymi stanami chorobowymi jest różnie definiowana, część autorów przyjmuje, że jest to stężenie glukozy przekraczające 200mg/dl (11,1mmol/l) bez wcześniejszej cukrzycy, a inni przyjmują stężenie glukozy przekraczające 140mg/dl przy hemoglobinie glikowanej <6,5mmol/l.
Definicje stanów hiperglikemicznych
Stan przedcukrzycowy – jest to stan zwiększonego ryzyka wystąpienia cukrzycy, jest rozpoznawana w przypadku:
nieprawidłowa glikemia na czczo (ang. impaired fasting glucose, IFG) – jest to glikemia na czczo w przedziale 5,6–6,9mmol/l (100–125mg/dl),
dwukrotnie glikemia na czczo ≥7,0mmol/l (≥126mg/dl) w osobnych pomiarach z różnych dni,
glikemia ≥11,1mmol/l (200mg/dl) w 120 minucie testu doustnego obciążenia glukozą.
Preferuje się oznaczenie glikemii w osoczu krwi żylnej. Badanie wykonuje się po 8-14 godzin od ostatniego posiłku. Diagnostyki stanów hiperglikemicznych nie należy przeprowadzać w stanach ostrej fazy choroby, szczególnie w związku z sepsą, ostrym zespołem wieńcowym, udarem mózgu, poważnym urazem, operacją oraz głodzeniem.
Cukrzyca jest to grupa chorób metabolicznych o zróżnicowanej etiologii charakteryzująca się przewlekłą hiperglikemią wynikającą z zaburzenia wydzielania insuliny.
Ostre choroby (hiperglikemia stresowa)
W niektórych ciężkich i ostrych stanach dochodzi do odpowiedzi neurohormonalnej w której biorą udział katecholaminy, kortyzol, glukagon, hormon wzrostu. Dochodzi do nasilenia glukoneogenezy, glikogenolizy i rozwoju przejściowej insulinooporności w wyniku działania antagonistycznych substancji do insuliny i spadku odpowiedzi organizmu na jej działanie i w konsekwencji do rozwoju hiperglikemii. Kaskada mediatorów zapalnych, w tym TNF-α, IL-1, IL-6 nasilają oporność tkanek na działanie insuliny. W przypadku wcześniej istniejącej cukrzycy dalsze nasilenie insulinooporności może nasilać cukrzycę.
Hiperglikemia stresowa jest związana z sepsą, ostrymi zespołami wieńcowymi i interwencjami kardiochirurgicznymi udarem mózgu i innymi poważnymi ostrymi chorobami. Towarzyszy ona około 15-30% krytycznie chorym. Hiperglikemia stresowa pogarsza rokowanie chorych na ostre zespoły wieńcowe i udar.
123Marina VerçozaM.V.VianaMarina VerçozaM.V., Rafael BarberenaR.B.MoraesRafael BarberenaR.B., Amanda RodriguesA.R.FabbrinAmanda RodriguesA.R., Manoella FreitasM.F.SantosManoella FreitasM.F., FernandoF.GerchmanFernandoF., Assessment and treatment of hyperglycemia in critically ill patients, „Rev Bras Ter Intensiva”, 26 (1), 2014, s. 71-6, DOI:10.5935/0103-507x.20140011, PMID:24770692, PMCID:PMC4031893.
↑P.Rattanataweeboon,W.Vilaichone,S.Vannasaeng.Stress hyperglycemia in patients with sepsis.„J Med Assoc Thai”.92 Suppl 2,s.S88-94,Mar2009. PMID: 19562991.
↑SE.Capes,D.Hunt,K.Malmberg,HC.Gerstein.Stress hyperglycaemia and increased risk of death after myocardial infarction in patients with and without diabetes: a systematic overview.„Lancet”.355(9206),s.773-8,Mar2000. DOI: 10.1016/S0140-6736(99)08415-9. PMID: 10711923.
↑Sarah E.S.E.CapesSarah E.S.E., DereckD.HuntDereckD., KlasK.MalmbergKlasK., ParbeenP.PathakParbeenP., Hertzel C.H.C.GersteinHertzel C.H.C., Stress hyperglycemia and prognosis of stroke in nondiabetic and diabetic patients: a systematic overview, „Stroke”, 32 (10), 2001, s. 2426-32, DOI:10.1161/hs1001.096194, PMID:11588337.