Horst Kopkow

Horst Kopkow
SS-Sturmbannführer SS-Sturmbannführer
Data i miejsce urodzenia

29 listopada 1910
Szczytno

Data i miejsce śmierci

13 października 1996
Gelsenkirchen

Przebieg służby
Lata służby

1932–1945 (SS)
1934-1945 (Gestapo)

Formacja

SS Schutzstaffel,
Gestapo

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Horst Kopkow (ur. 29 listopada 1910 w Szczytnie, zm. 13 października 1996 w Gelsenkirchen) – zbrodniarz nazistowski, SS-Sturmbannführer i dyrektor kryminalny.

Życiorys

Urodził się w Szczytnie w ówczesnym Cesarstwie Niemieckim 29 listopada 1910. Był najmłodszym spośród sześciorga rodzeństwa. Dwoje jego starszych braci zmarło w trakcie I wojny światowej na froncie zachodnim, a jego rodzinne miasto zostało splądrowane przez armię Imperium Rosyjskiego. Te wydarzenia razem z klęską Niemiec w wojnie ukształtowały jego opinię o Rosji, a później o Związku Radzieckim i przyczyniły się do jego nienawiści do komunizmu oraz dołączenia do NSDAP.

Uczęszczał do Gimnazjum Realnego im. Hindenburga w Szczytnie (obecnie Zespół Szkół nr 2 imienia Jędrzeja Śniadeckiego). W 1928 roku rzucił szkołę na rzecz praktyki zawodowej w aptece. Zdał egzamin w 1931 i pracował w "Aptece Ratuszowej" w Olsztynie. W tamtym czasie zafascynował go faszyzm. W 1931 roku dołączył do NSDAP, otrzymując numer 607161. Tego samego roku został szefem lokalnego oddziału NSDAP w Olsztynie. W 1932 roku wstąpił do SS z numerem 46034. W 1934 roku rozpoczął pracę dla Gestapo w Olsztynie.

W 1936 roku poznał Gerdę Lindenau – szefową lokalnej organizacji kobiecej NSDAP w Olsztynie – i tego samego roku się z nią ożenił. W 1937 roku wraz z żoną i dwojgiem dzieci Kopkow przeprowadził się do Berlina, gdzie podjął pracę w centrali Gestapo. 1 lutego 1939 roku otrzymał awans na komisarza kryminalnego z zadaniem wykrywania szpiegów i sabotażystów. 27 września 1939 roku utworzono Reichssicherheitshauptamt (w skrócie RSHA). RSHA dzieliło się na VII departamentów, a Kopkow został przypisany do IV departamentu, które stanowiło Gestapo. W marcu 1941 awansował na stanowisko kierownika referatu IV A 2, odpowiedzialnego za zwalczanie sabotażu.

Latem 1942 roku Kopkow objął kierownictwo tzw. "Komisji Specjalnej do Spraw Czerwonej Orkiestry" – grupy przeznaczonej do ścigania radzieckiej siatki szpiegowskiej o nazwie Czerwona Orkiestra. Pełnił kluczową rolę w rozbiciu tej grupy, za co otrzymał nagrodę w wysokości 29400 marek niemieckich ze specjalnego funduszu Göringa.

Po zamachu na Hitlera 20 lipca 1944, jeszcze tego samego dnia, na polecenie szefa RSHA Ernsta Kaltenbrunnera, Kopkow przyleciał do Wilczego Szańca, aby zidentyfikować sprawców. Jako członek tzw. "Specjalnej Komisji do Spraw Zamachu 20 Lipca" brał udział w dalszym śledztwie, kierując podkomisją "Tatortkomission". Skutkiem tego śledztwa była śmierć ok. 5000 ludzi, w tym alianckich szpiegów oraz przeciwników Hitlera. Ponadto tysiące członków ruchu oporu w krajach okupowanych przez III Rzeszę zostało zakatowanych na śmierć. Przyjmuje się, że Kopkow jest bezpośrednio odpowiedzialny za śmierć co najmniej kilkuset ludzi.

Kopkow został aresztowany 29 maja 1945 przez brytyjską żandarmerię wojskową. Z uwagi na jego wiedzę o wywiadzie radzieckim nie został postawiony przed sądem i skazany za zbrodnie wojenne, mimo iż niektórzy z jego podwładnych, np. SS-Sturmbannführer Hans Kieffer otrzymali karę śmierci. Był na tyle wartościowy, że Brytyjczycy sfałszowali jego śmierć w 1948 roku, aby nie został pojmany. Otrzymał nową tożsamość jako Peter Cordes i posadę w MI6. Jego rola w tej organizacji jest nieznana.

W 1956 roku wrócił do swojego starego imienia i nazwiska jako Horst Kopkow-Cordes. Według jego żony był w pełni świadomy tego, co działo się w obozach koncentracyjnych. Brytyjski wywiad chronił go do końca jego życia. Zmarł w 1996 roku na zapalenie płuc.

Odznaczenia

Awanse