Hosticus curiosus

Hosticus curiosus
(Galileo et Martins, 2010)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

owady uskrzydlone

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Infrarząd

Cucujiformia

Nadrodzina

stonki

Rodzina

kózkowate

Podrodzina

kózkowe

Plemię

Eligmodermini

Rodzaj

Hosticus
Galileo, Rosa et Santos-Silva, 2020

Gatunek

Hosticus curiosus

Synonimy
  • dla gatunku
    • Alienus curiosus Galileo et Martins, 2010
  • dla rodzaju:
    • Alienus Galileo et Martins, 2010

Hosticus curiosus – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych, jedyny z monotypowego rodzaju Hosticus.

Taksonomia

Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 2010 roku przez Marię H.M. Galileo i Ubirajarę R. Martinsa de Souzę na łamach „Papéis Avulsos de Zoologia” pod nazwą Alienus curiosus. Nazwa rodzajowa oznacza po łacinie „obcy”, a epitet gatunkowy – „interesujący”. Miejsce typowe leży w brazylijskim stanie Espírito Santo.

Nazwa Alienus okazała się młodszym homonimem. Po raz pierwszy nadał ją Anton Handlirsch wymarłemu rodzajowi owadów, współcześnie klasyfikowanemu w Blattinopidae. Później nadana ona została także rodzajowi błonkówek przez Johna C. Bridwella (obecnie Obenbergerella) oraz rodzajowi pająków przez Pedra Peñaherrerę-R. i współpracowników (obecnie Allpanuna). W związku z homonimią nową nazwę rodzajową dla omawianego taksonu, Hosticus, wprowadzili w 2020 roku Maria H.M. Galileo, Paolo Rosa i Antonio Santos-Silva. Nazwa ta oznacza po łacinie „nieprzyjazny” i ma być bliska znaczeniu nazwy poprzedniej.

Morfologia

Jedynym znanym okazem jest samica o ciele długości 11,2 mm i szerokości 2,5 mm.

Głowa jest czerwonawa z pomarańczowymi czułkami. Oczy podzielone są na zawierający pięć szeregów fasetek płat górny i zachodzący na brzuszną stronę głowy płat dolny. Szeroko rozstawione guzy czułkowe wystają poza obrys głowy. Człony czułków są walcowate, drugi cechuje się brakiem bruzdy na wierzchu nasady, a trzeci jest nieznacznie dłuższy od następnego, pozbawiony kilów, żeberek czy bruzd. Głaszczki szczękowe są trochę dłuższe od wargowych.

Przedplecze jest czerwonawe, o bardzo słabo zaznaczonych, umieszczonych nieco za środkiem nabrzmiałościach oraz dwóch zaokrąglonych guzkach przednio-bocznych. Pokrywy są około pięciokrotnie dłuższe od przedplecza, rude, każda z żółtym wzorem w postaci zaokrąglonej plamki w przedniej trzeciej części oraz esowatej przepaski za środkiem, na przedzie stycznej do szwu. Powierzchnia pokryw jest krótko owłosiona i gęsto punktowana. Na szczycie każdej pokrywy leżą dwa kolce, z których zewnętrzny jest długi i cienki. Spód tułowia jest czerwonawy i bardzo skąpo owłosiony. Wyrostek przedpiersia jest przewężony między biodrami i rozszerzony na szczycie. Panewki tychże bioder są bardzo wąsko otwarte, a same biodra nie mają kątów po bokach. Wyrostek śródpiersia w części środkowej dorównuje szerokością środkowym biodrom. Tylne odnóża nie mają kila na goleniach, a pierwszy człon ich stopy jest tak długi jak dwa następne razem wzięte.

Odwłok jest czerwonawy, od spodu bardzo skąpo owłosiony.

Rozprzestrzenienie

Owad neotropikalny, endemiczny dla Brazylii, znany tylko z miejsca typowego.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Galileo, M.H.M.; Martins, U.R.. Novos táxons de Cerambycinae (Coleoptera, Ceraambycidae) da América do Sul. „Papéis avulsos de zoologia”. 50 (24), s. 385–390, 2010.
  2. ↑ A. Handlirsch: Die fossilen Insekten und die Phylogenie der rezenten Formen. Ein Handbuch für Paläontologen und Zoologen. Leipzig: W. Engelman, 1906–1908, s. 392.
  3. 1 2 3 4 Galileo, M.H.M.; Rosa, P.; Santos-Silva, A.. Two new replacements names for South American Cerambycinae (Coleoptera, Cerambycidae). „Zootaxa”. 4834 (2), s. 298–300, 2020.
  4. ↑ J.C. Bridwell. Miscellaneous notes on Hymenoptera with descriptions of new genera and species. „Proceedings of the Hawaiian Entomological Society”. 4 (1), s. 109–165, 1919.
  5. ↑ Pedro Peñaherrera-R., Duniesky Ríos-Tamayo, Roberto J. León-E., Bastian Drolshagen, Danniella Sherwood. On encrusted soil and mud: a preliminary phylogenetic analysis of the mud spider family Paratropididae Simon, 1889 (Araneae: Mygalomorphae) brings to light new species and genera. „Invertebrate Zoology”. 22 (4), s. 662–717, 2025. DOI: 10.15298/invertzool.22.4.10.
  6. ↑ Pedro Peñaherrera-R., Danniella Sherwood, Roberto J. León-E., Duniesky Ríos-Tamayo, Bastian Drolshagen. A replacement name for Alienus Peñaherrera-R., Sherwood, León-E., Ríos-Tamayo & Drolshagen, 2025 (Araneae: Paratropididae). „ZooNova”. 49 (1–2), 2026. DOI: 10.5281/zenodo.19896397.