Howard „Dutch” Darrin (ur. 1897 w Cranford, zm. 1982) – amerykański stylista motoryzacyjny i pilot.
Howard Darrin początkowo pracował jako inżynier elektryk w firmie Westinghouse Electric Company. Po przystąpieniu USA do I wojny światowej służył jako pilot wojskowy w eskadrze rozpoznawczej na froncie we Francji. Po wojnie założył własne przedsiębiorstwo lotnicze w USA, lecz sprzedał je w 1921 roku, po czym powrócił do Europy i zamieszkał w Paryżu. Razem z Thomasem Hibbardem w 1923 roku założyli w Paryżu własną firmę Hibbard & Darrin projektującą i budującą ekskluzywne nadwozią dla samochodów. Firma zatrudniała do 200 pracowników i specjalizowała się w lekkich panelach z aluminium. Hibbard odszedł jednak w 1930 roku do General Motors, po czym w latach 30. firma Darrina z nowym partnerem podupadła z uwagi na kryzys i zmniejszającą się popularność indywidualnie budowanych nadwozi.
W 1937 roku Darrin wrócił do USA i założył w Los Angeles studio nadwoziowe Darrin of Paris, budujące m.in. indywidualne nadwozia na zamówienie gwiazd filmu z Hollywood, między innymi na podwoziach Packarda. Nawiązał również współpracę z Packardem jako konsultant stylistyczny i między innymi był współodpowiedzialny za projekt modelu Packard Clipper.

Podczas II wojny światowej Darrin służył jako instruktor latania. Po wojnie założył nową firmę Darrin Motor Car Company, która miała produkować samochód sportowy z nadwoziem z włókna szklanego, lecz nie udało się wprowadzić go do produkcji. Równolegle został zaangażowany jako konsultant stylistyczny przez nowo powstały koncern Kaiser-Frazer, projektując nadwozia jego modeli od końca lat 40. do końca produkcji samochodów osobowych w 1955 roku. Między innymi, w 1946 roku zaprojektował pierwsze nowoczesne amerykańskie nadwozia w stylu pontonowym, z gładkimi bokami, samochodów Kaiser i Frazer. Zaprojektował też samochód sportowy Kaiser-Darrin, wyprodukowany w niewielkiej liczbie w 1954 roku.
Zmarł w 1982 roku.