Howard Fast

Howard Fast (1945)

Howard Melvin Fast (ur. 11 listopada 1914 w Nowym Jorku, zm. 12 marca 2003 w Greenwich) – amerykański powieściopisarz i publicysta.

Życie i twórczość

Wychował się i dorastał w ubogiej proletariackiej rodzinie imigrantów europejskich, jako syn Idy Miller i ukraińskiego Żyda Barneya Fasta (właśc. Fastov lub Fastovsky). Pisarzem był również jego młodszy brat Julius.

Fast znany jest przede wszystkim jako autor ok. 50 powieści o problematyce społeczno-politycznej ukazywanej głównie z historycznego punktu widzenia. Pierwszą z nich – Dwie doliny, napisał jako 19-latek. Poddawał w nich krytyce kapitalizm i jego beneficjentów, jak również występował w obronie praw czarnej i tubylczej ludności Stanów Zjednoczonych. Do popularnych jego utworów należały powieści przedstawiające w ujęciu marksistowskim dzieje walki o wyzwolenie narodowe (Obywatel Tom Paine, Droga do wolności) i społeczne (Amerykanin, Sacco i Vanzetti). Protest wobec polityki traktowania Indian zawarł w powieści Ostatnia granica. W 1951 nakładem własnym (z braku wydawcy) opublikował zapoczątkowaną w więzieniu, znaną powieść historyczną Spartakus o powstaniu niewolników w starożytnym Rzymie, spopularyzowaną później w głośnej ekranizacji przez Stanleya Kubricka. Przeniesione na ekran zostały również cztery inne jego powieści (m.in. Jesień Czejenów i Przeprawa).

Do 1957 roku działał w Komunistycznej Partii USA, do której wstąpił w 1943 r.; jako publicysta pracował też dla partyjnego dziennika "Daily Worker". Sygnatariusz apelu sztokholmskiego w 1950 roku. 22 listopada 1950 w Warszawie na II Kongresie Obrońców Pokoju został wybrany w skład Światowej Rady Pokoju. W 1953 roku został laureatem tzw. leninowskiej nagrody pokojowej. Po ujawnieniu prawdy o epoce stalinowskiej całkowicie zerwał z dotychczasową działalnością; swe rozczarowania komunizmem wyraził w utworach autobiograficznych The Naked God (1957) i Being Red (1990).

W późnym okresie twórczości był także autorem sześcioczęściowego cyklu powieści o losach imigranckiej rodziny Lavette (1977-85). Ponadto wydał niewielki cykl powieści sensacyjnych pod pseudonimem E.V. Cunningham; używał również pseudonimu Walter Ericson.

Twórczość w przekładach polskich

Liczne utwory pisarza ukazały się w tłumaczeniu na polski (podano wraz z datą pierwszego wydania):

Przypisy

  1. ↑ Dziennik Polski, rok VI, nr 91 (1861), Kraków 1 kwietnia 1950 roku, s. 2.
  2. ↑ Trybuna Robotnicza z 1950, nr 324 str. 3 [dostęp z dnia: 2016-08-03]
  3. ↑ „Zerwał ze swoją postępową przeszłością, zaczął uprawiać literaturę polemiczną o wymowie antykomunistycznej, a także rozrywkową” (Mały słownik pisarzy świata, dz. cyt. w bibliografii, s. 125.).
  4. ↑ Według katalogów Biblioteki Narodowej.

Bibliografia