| Huetia | |||
| Forcart, 1942 | |||
Złotokrecinek kongijski (H. leucorhina) na ilustracji z 1885 roku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Huetia | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Chrysochloris leucorhina Huet, 1885 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Huetia – rodzaj ssaków z podrodziny złotokrecików (Amblysominae) w obrębie rodziny złotokretowatych (Chrysochloridae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w zachodniej, środkowej i wschodniej Afryce.
Długość ciała (bez ogona) 63–126 mm, długość tylnej stopy 9–10 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Rodzaj zdefiniował w 1942 roku szwajcarski zoolog Lothar Forcart w artykule zatytułowanym Wkład w wiedzę o owadożernej rodzinie Chrysochloridae, opublikowanym w czasopiśmie „Revue suisse de zoologie”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) złotokrecinek kongijski (H. leucorhina).
Huetia: Joseph Huet (1827–1903), francuski teriolog.
Takson tradycyjnie umieszczany jako podrodzaj w obrębie Calcochloris, jednak badania filogenetyczne oparte na cechach morfologicznych i danych molekularnych wspierają odrębność rodzajową. Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Huetia leucorhina | (Huet, 1885) | złotokrecinek kongijski | 2 podgatunki | południowy Kamerun, południowo-zachodnia Republika Środkowoafrykańska i północne Kongo, także izolowane populacje w południowo-wschodnim Gabonie, Demokratycznej Republice Konga i północnej Angoli | DC: 6,3–12,6 cm MC: brak danych |
DD | |
| Huetia tytonis | (Simonetta, 1968) | złotokrecinek płomykówkowy | gatunek monotypowy | endemit Somalii: znany tylko z miejsca typowego w Guiahar | DC: brak danych cm MC: brak danych |
NE |
Kategorie IUCN: DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.