| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |


Hugo Gernsback (ur. 16 sierpnia 1884 w Luksemburgu, zm. 19 sierpnia 1967 w Nowym Jorku) – amerykański wydawca, pisarz science fiction oraz wynalazca, radiowiec i pionier rozwoju krótkofalarstwa i telewizji. Jako założyciel pierwszego czasopisma poświęconego science fiction i innych magazynów pulpowych zwany był „Ojcem fantastyki naukowej”. Od jego imienia pochodzi nazwa najważniejszej nagrody branży fantastycznej. Wydawał także pisma poświęcone nauce, krótkofalarstwu, radiu i wiele innych.
Gernsback pochodził z rodziny żydowskiej mieszkającej w Luksemburgu. Wyemigrował do USA w 1905, następnie otrzymał amerykańskie obywatelstwo.
Zanim został wydawcą i redaktorem science fiction, był przedsiębiorcą działającym w przemyśle elektronicznym, zajmował się też importowaniem elementów radioodbiorników i nadajników z Europy do USA i popularyzowaniem idei radiofonii. W 1909 stworzył czasopismo „Modern Electrics”, pierwsze na świecie wydawnictwo prasowe poświęcone elektronice i eksperymentom w dziedzinie radia amatorskiego. Wydawał m.in. takie pisma jak Electrical Experimenter, Everyday Mechanics czy Radio-Craft. W 1925 założył stację radiową WRNY, współpracował przy pierwszych w historii transmisjach telewizyjnych. Uzyskał ponad 80 patentów.
W 1911 napisał powieść Ralph 124C 41+, uznawaną za jedną z najważniejszych powieści fantastyczno-naukowych swoich czasów. Większy wpływ na fantastykę miał jednak jako wydawca. Był właścicielem, wydawcą i (zazwyczaj) redaktorem naczelnym kilkunastu pism pulpowych poświęconych fantastyce i powieściom przygodowym m.in.:
To na łamach magazynu „Amazing Stories” (1926), pierwszego czasopisma poświęconego SF oraz jego odmian, mutacji i kontynuacji, debiutowała większość najważniejszych pisarzy science fiction. W 1929 Gernsback zbankrutował i stracił prawo własności wydawanych przez siebie tytułów prasowych. Założył wtedy konkurencyjny tytuł: „Science Wonder Stories”. Stworzył podwaliny pod ruch fandomowy udostępniając miejsce na łamach swoich magazynów na strony poświęcone korespondencji z czytelnikami.
Od jego imienia pochodzi nazwa Nagrody Hugo.
Był trzykrotnie żonaty.