Hugo Liepmann

Hugo Karl Liepmann
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1863
Berlin

Data i miejsce śmierci

6 maja 1925
Berlin

Zawód, zajęcie

lekarz neurolog i psychiatra

Hugo Karl Liepmann (ur. 9 kwietnia 1863 w Berlinie, zm. 6 maja 1925 tamże) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra. Pamiętany jest za prace nad apraksjami.

Życiorys

Studiował filozofię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, Uniwersytecie w Lipsku i Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu. W gimnazjum interesował się głównie starożytnymi językami i filozofią; do ulubionych filozofów zaliczał Kanta i Schopenhauera. Z czasem zainteresował się także medycyną. W 1895 roku w Berlinie otrzymał tytuł doktora medycyny. W latach 1895–1899 był asystentem Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu, a później został profesorem neurologii na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Od 1915 roku dyrektor szpitala psychiatrycznego w Herzberge (dziś Berlin Lichtenberg). Pod koniec życia cierpiał na chorobę Parkinsona, popełnił samobójstwo po kolejnym zaostrzeniu choroby.

Służył w armii w regimencie dragonów w latach 1885–1886. Znany był z zamiłowania do jazdy konnej i gimnastyki, cenił grę w szachy. Nie wyznawał żadnej religii, jednak nie zadeklarował odrzucenia judaizmu gdy proponowano mu katedrę w Berlinie.

Żonaty z Agathą Bleichröder.

Dorobek naukowy

W swoim czasie był jednym z czołowych neurologów zajmujących się badaniami nad mózgiem i funkcją układu nerwowego. Jego cytowane do dziś prace naukowe koncentrowały się na badaniach nad apraksjami.

Prace

Przypisy

  1. ↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, s. 1094. ISBN 3-540-40690-5.
  2. ↑ Fred Grubel (ed.) Catalog of the archival collections. Mohr Siebeck, 1990 ISBN 3-16-145597-5 s. 90
  3. ↑ H. Liepmann, Ueber die Delirien der Alkoholisten und über künstlich bei ihnen hervorgerufene Visionen, „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 27 (1), 1895, s. 172–232, DOI: 10.1007/BF02076256, ISSN 0003-9373 (niem.).
  4. ↑ H. Liepmann, F. Quensel, Ein neuer Fall von motorischer Aphasie mit anatomischem Befund. pp. 189–203, „Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie”, 26 (3), 1909, s. 189–203, DOI: 10.1159/000209760, ISSN 0014-3022.

Bibliografia

Linki zewnętrzne