.jpg) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
| |
Hugo Raes (właśc. Hugo Leonard Siegfried Raes, ur. 26 maja 1929 w Antwerpii, zm. 23 września 2013) – belgijski powieściopisarz, nowelista i poeta flamandzki.
Zadebiutował w 1954 r. tomem poezji Jagen en gejaagd worden. W późniejszym czasie poświęcił się głównie działalności prozatorskiej. Najważniejsze powieści w dorobku pisarza powstały w latach 60. i należą do nich De vadsige koningen (1961), Een faun met kille horentjes (1966) oraz Reizigers in de antitijd, za którą w 1970 r. otrzymał nagrodę Królewskiej Akademii Języka Niderlandzkiego i Literatury Niderlandzkiej.
Raes w swej twórczości chętnie sięgał po konwencję fantastyczną pisząc utwory, w których powraca motyw zagłady ludzkości: De lotgevallen (1968), Reizigers in de antitijd (1970) czy De verwoesting van Hyperion (1978).
W przekładzie na język polski ukazała się powieść Raesa Een faun met kille horentjes (z 1966 r.) przełożona przez Andrzeja Wojtasia jako Faun z zimnymi różkami, Warszawa 1980 i wydana w serii Współczesna Proza Światowa.