Huysburg

Huysburg
Ilustracja
Widok z lotu ptaka
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Saksonia-Anhalt

Miejscowość

Huy

Kościół

rzymskokatolicki

Właściciel

Benedyktyni

Styl

romanizm (kościół)

Data budowy

1080

Data zamknięcia

1804

Data reaktywacji

1972

Położenie na mapie Saksonii-Anhaltu
Mapa konturowa Saksonii-Anhaltu, po lewej znajduje się punkt z opisem „Huysburg”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Huysburg”
Ziemia51°57′37″N 11°00′06″E/51,960278 11,001667

Huysburg – klasztor benedyktynów z romańskim kościołem znajdujący się w niemieckiej gminie Huy.

Historia

Około 780 roku znajdowała się tu frankijska baza wojskowa, służąca do obrony przed Słowianami. Pierwsza wzmianka o Huysburgu pochodzi z 997 roku. 24 grudnia 1080 założono tu klasztor, który wkrótce wyniesiono do rangi opactwa. W czasach romanizmu wzniesiono tu kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w formie trójnawowej, dwuwieżowej bazyliki. W XV wieku placówka była współzałożycielką kongregacji Bursfelde(inne języki), związku niemieckich klasztorów. Kompleks został spalony w 1525 roku podczas wojny chłopskiej, wielokrotnie niszczono i plądrowano go również podczas wojny trzydziestoletniej.

Opactwo rozwiązano w 1804 roku, dawny kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym. W 1823 roku król Fryderyk Wilhelm III przekazał kompleks i podlegające mu tereny rolne Karlowi Friedrichowi von dem Knesebeckowi(inne języki), uznając jego zasługi z czasów wojen napoleońskich. W 1826 Knesebeck zarządził rozbiórkę części klasztoru, a materiałów rozbiórkowych użyto przy budowie zamku Röderhof(inne języki), gdzie zrekonstruowano m.in klasztorny krużganek. W 1851 roku założono szkołę katolicką, która działała do 1937 roku.

W 1949 znacjonalizowano część opactwa należącą do rodziny Knesebecków, a w 1952 założono w nim seminarium duchowne. W 1972 roku, dzięki wsparciu ze strony opactwa benedyktynów w Tyńcu, reaktywowano tu klasztor benedyktynów. W 1992 roku seminarium zamknięto, a część kompleksu zwrócono Knesebeckom.

W 1983 w kościele klasztornym, za barokowym prospektem organowym z 1761 roku, zainstalowano 27-głosowe organy z warsztatu Hermann Eule Orgelbau Bautzen(inne języki), które wykonano z użyciem elementów poprzedniego instrumentu. W 2009 roku organy wyremontowało przedsiębiorstwo Orgelbau Reinhard Hüfken(inne języki).

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Benediktinerkloster Huysburg [online], huysburg.de [dostęp 2025-11-10].
  2. ↑ ISIDOR MOBILE [online], isidor.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10].
  3. ↑ Huysburg [online], www.halberstadt.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  4. ↑ Kloster Huysburg (39) | Südroute [online], Straße der Romanik, 13 marca 2018 [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  5. ↑ Bistum Magdeburg | Pressestelle, Bistum Magdeburg: Benediktiner-Kloster Huysburg [online], www.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  6. ↑ Huysburg [online], vondemknesebeck.net [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  7. ↑ Huy/Huysburg, Klosterkirche – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).