| Hyalomma | |
| Koch, 1844 | |
Samica (po lewej) i samiec (po prawej) H. excavatum | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Hyalomma |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Acarus aegyptius Linnaeus, 1758 | |


Hyalomma – rodzaj roztoczy z rzędu kleszczy i rodziny kleszczowatych.
Kleszcze z tego rodzaju mają dobrze rozwinięte oczy, o kształcie kulistym lub eliptycznym. Idiosoma może mieć jedenaście festonów, z których część z nich może być połączona lub mogą być całkiem nieobecne. Przetchlinki mają kształt przecinkowaty. Odnóża kroczne wielu gatunków mają obrączki lub podłużne pasy na o emaliopodobnym ubarwieniu. Pierwsza para odnóży ma rozdwojone biodra i małą ostrogę na grzbietowej stronie goleni. Nogogłaszczki mają człon nasadowy o spodzie w formie sześciokątnej płytki, a drugi człon krótszy niż dwukrotność długości członu trzeciego. U samców występuje od 2 do 4 par tarczek analnych, 1 para tarczek adanalnych, 1 para tarczek dodatkowych; tarczki subanalne mogą występować w liczbie 1 lub 2 par lub być całkiem nieobecne.
Stadia młodociane żerują na małych zwierzętach, natomiast osobniki dorosłe preferują duże ssaki. Po wykryciu potencjalnego gospodarza kleszcze aktywnie ruszają w jego kierunku i mogą za nim podążać nawet przez 100 metrów.
Takson ten wprowadzony został w 1844 roku przez Carla Ludwiga Kocha. Wyróżnia się w jego obrębie 27 opisanych gatunków: