Sole wodorotlenowe

Sole wodorotlenowe (daw. hydroksysole, hydroksosole, sole zasadowe) – sole zawierające oprócz kationu metalu i anionu reszty kwasowej również jon wodorotlenkowy OH⁻. Sole te powstają w wyniku reakcji zobojętniania kwasów (w ilości poniżej stechiometrycznej) z zasadami zawierającymi w cząsteczce więcej niż jedną grupę wodorotlenową, czyli wodorotlenkami polihydroksylowymi. Obecność anionów wodorotlenkowych nie zawsze świadczy o zasadowym charakterze soli.

Nomenklatura

Zgodnie ze współczesną nomenklaturą zalecaną przez Polskie Towarzystwo Chemiczne i Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej należy stosować dla soli wodorotlenowych taki sam system nazw jak dla soli podwójnych, tj. wymieniać poszczególne aniony w kolejności alfabetycznej (kolejność ta może być niezgodna z kolejnością ligandów we wzorze), np.:

Mg(OH)Br – bromek wodorotlenek magnezu (daw. hydroksobromek magnezu, hydroksybromek magnezu lub zasadowy bromek magnezu)
Pb₃(CO₃)₂(OH)₂ lub 2PbCO₃·Pb(OH)₂ – diwęglan diwodorotlenek triołowiu (daw. hydroksowęglan ołowiu, hydroksywęglan ołowiu lub zasadowy węglan ołowiu; techn. biel ołowiana)
Al(OH)Cl₂ – dichlorek wodorotlenek glinu
Al(OH)₂Cl – chlorek diwodorotlenek glinu
(CuOH)₂SO₄ lub Cu₂(OH)₂SO₄ – siarczan diwodorotlenek dimiedzi

↑ Stasicka 1998 ↓, s. 372.
1 2 3 Stasicka 1998 ↓, s. 152–153.
↑ zasadowy, [w:] Mały słownik chemiczny, JerzyJ. Chodkowski (red.), wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1976, s. 590 .
1 2 sole, [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, WładysławW. Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 657, OCLC 33835352 .
↑ Neil G.N.G. Connelly Neil G.N.G., TureT. Damhus TureT., Richard M.R.M. Hartshorn Richard M.R.M., Alan T.A.T. Hutton Alan T.A.T., Nomenclature of Inorganic Chemistry. IUPAC Recommendations 2005 (Red Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, RSC Publishing, 2005, s. 39, ISBN 978-0-85404-438-2 (ang.).
↑ AdamA. Bielański AdamA., Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 759, ISBN 83-01-13654-5 .

Nomenklatura chemii nieorganicznej. Zalecenia 1990, ZofiaZ. Stasicka (red.), Wrocław: Polskie Towarzystwo Chemiczne, Komisja Nomenklatury Chemii Nieorganicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1998, ISBN 83-229-1873-9 .