| Hygromiidae | |||
| Tryon, 1866 | |||
| Okres istnienia: paleocen–dziś | |||
Przedstawiciel rodziny – ślimak kosmaty (Trochulus hispidus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| (bez rangi) | Tectipleura | ||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina |
Hygromiidae | ||
| Synonimy | |||
| |||
Hygromiidae – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), wcześniej opisywana jako podrodzina ślimakowatych (Helicidae). W zapisie kopalnym znana z warstw górnego paleocenu.
Zasięg ich występowania obejmuje Wyspy Kanaryjskie, Azory, północno-wschodnią Afrykę, Europę i rozciąga się na wschód – po środkową Azję. W 2008 roku podawano, że w Polsce występuje 20 gatunków, jednak ze względu na zmiany w systematyce i wydzielenie części gatunków do rodziny Geomitridae ich liczba spadła do 15.
Ślimaki zaliczane do tej rodziny są małe lub średniej wielkości. Charakteryzują się obecnością więcej niż 2 gruczołów palczastych otwierających się powyżej woreczka strzałki miłosnej. Różnią się znacznie preferencjami siedliskowymi.
Rodzaje zaliczane do Hygromiidae są obecnie klasyfikowane w czterech podrodzinach:
Kilku rodzajów, głównie kopalnych, nie udało się przyporządkować do żadnej z powyższych podrodzin:
Rodzajem typowym rodziny jest Hygromia.
Dawniej rodzina ta była definiowana znacznie szerzej, jednak badania filogenetyczne wykazały, że nie jest monofiletyczna i najpierw wydzielono z niej rodziny Helicodontidae, Trissexodontidae i Cochlicellidae, a w 2017 roku Geomitridae.