Hyper-V

Hyper-V
Autor	Microsoft
Aktualna wersja stabilna	3.0
Platforma sprzętowa	Windows Server 2008, R2, Hyper-V Server 2008, R2, Hyper-V Server 2012, Windows Server 2012, Windows 8 Pro i wyższe
System operacyjny	Windows
Rodzaj	hypervisor
Licencja	komercyjna
	Strona internetowa

Hyper-V (nazwa kodowa Viridian) – oprogramowanie stosowane do wirtualizacji fizycznych maszyn, komputerów. Dzięki niemu można uruchamiać różne systemy operacyjne bez konieczności fizycznej ingerencji w już zainstalowany system operacyjny, na jednej fizycznej maszynie bez konieczności dzielenia dysku na partycje. Wirtualny komputer ma własny, wirtualny sprzęt komputerowy i BIOS. Nazywa się go maszyną wirtualną.

Narzędzie to dostępne jest jako zewnętrzny program doinstalowywany do Windows Server 2008, jako właściwość (feature) w Windows Server 2008 R2, Windows Server 2012 i Windows 8 Pro lub wyższej wersji albo jako oddzielny produkt Microsoft Hyper-V Server. Pozwala on na instalowanie w wirtualnej maszynie systemów x86 i x64 z rodziny Windows, ale też SUSE Linux Enterprise od wersji 10.3 i Red Hat Linux Enterprise od wersji 5.2.

Sposób działania

Hyper-V składa się z jednej partycji nadrzędnej, która jest zasadniczo maszyną wirtualną mającą specjalny lub uprzywilejowany dostęp. Jest to jedyna maszyna wirtualna z bezpośrednim dostępem do zasobów sprzętowych. Wszystkie pozostałe maszyny wirtualne, znane jako partycje Goście, przechodzą przez partycję nadrzędną, aby uzyskać dostęp do urządzenia.

Partycja nadrzędna jest właścicielem klawiatury, myszy, ekranu i innych urządzeń dołączonych do serwera hosta. Nie ma ona bezpośredniej kontroli nad zegarami i kontrolerami przerwań, które wykorzystuje hyperwizor.

Partycja nadrzędna zawiera dostawcę WMI, aby ułatwić zarządzanie wszystkimi aspektami wirtualizowanego środowiska, jak również wirtualizowanego stosu (Virtualization Stack), który w imieniu podrzędnych partycji wykonuje zadania związane ze sprzętem. Ponadto wszelkie sterowniki IHV (Independent Hardware Vendor) potrzebne do sprzętu systemu hosta są zawarte w partycji nadrzędnej, a ewentualne sterowniki utworzone dla edycji Windows Server 2008 x64 będą także działać w partycji nadrzędnej.

Wersje Hyper-V

2.0

Od wersji 2.0 Hyper-V dodano kilka właściwości:

Live Migration – pozwala na bezprzerwowe przenoszenie maszyn wirtualnych z jednego hosta na drugi, bez wpływu na pracę działających aplikacji (warunkiem jest, aby oba hosty miały procesory tego samego producenta),
Clustered Shared Volumes (CSV) - dostarcza wszystkim serwerom klastra niezawodnościowego pojedynczą, spójną przestrzeń nazw – wszystkie serwery Windows Server 2008 R2 „widzą” ten sam wolumen na pamięci masowej,
obsługa różnych rodzajów pamięci masowej, zarówno typu DAS (podłączane przez złącza typu: SATA, eSATA, PATA, SAS, SCSI, USB oraz Firewire), jak i SAN (podłączane przez iSCSI, Fibre Channel, SAS),
obsługa ramek typu Jumbo Frames w sieciach wirtualnych oraz dla systemów wirtualnych dołączonych do interfejsów fizycznych,
Virtual Machine Queues (VMQ) – umożliwia fizycznym kartom sieciowym tworzenie kolejki dla każdej wirtualnej maszyny działającej na hoście, pozwalając, aby pakiety zostały przekazane bezpośrednio z hypervisora do maszyny wirtualnej,
Core Parking – pozwala zmniejszyć zużycie energii pobieranej przez wielordzeniowe procesory poprzez skonsolidowanie przetwarzania danych na mniejszej liczbie rdzeni oraz wyłączanie zbędnych rdzeni.

3.0

Wraz z Windows Server 2012 ukazała się wersja 3.0 Hyper-V. Najważniejsze zmiany to:

Hyper-V Extensible Virtual Switch (wirtualny przełącznik)
Wirtualizacja sieci
Multi-tenancy
Wsparcie dla wirtualnych dysków w formacie .vhdx do 64 TB
Virtual Fibre Channel - możliwość podłączenia maszyny wirtualnej bezpośrednio do światłowodu
Offloaded data transfer - bezpośredni transfer danych z maszyny wirtualnej, z pominięciem maszyny-hosta
Hyper-V replica - asynchroniczna replikacja maszyn wirtualnych przez sieć IP
Cross-premise connectivity
Cloud backup - kopia zapasowa na chmurze

W Windows Server 2012 R2 pojawiły się ponadto:

Współdzielenie wirtualnych dysków twardych
Storage Quality of Service - pozwala zarządzać dostępnym pasmem transferu dyskowego
Druga generacja maszyn wirtualnych - dodane Secure Boot, start z nośnika SCSI, PXE boot, UEFI
Automatyczna aktywacja systemu gościa bez podawania klucza aktywacyjnego - na podstawie licencji serwera Hyper-V
Enhanced session mode - pozwala na przekierowanie do maszyny wirtualnej zasobów lokalnych komputera: ekranu, audio, drukarek, schowka, kart typu Smart Card, dysków, urządzeń USB, wspieranych urządzeń Plug and Play

Migracja do Hyper-V

Ze względu na rosnącą popularność Hyper-V może zaistnieć potrzeba migracji pomiędzy maszynami wirtualnymi. Firma Microsoft udostępnia bezpłatne narzędzie ułatwiające ten proces. Microsoft Virtual Machine Converter służy do migracji maszyn wirtualnych i dysków VMware do Hyper-V i Azure. Od Wersji 3.0 możliwa jest również konwersja maszyn fizycznych do dysków VHD.

Cały proces przebiega następująco:

Należy połączyć się z vCenter/ESXi i wybrać maszyny
Zrobić checkpoint maszyny i odinstalować VMware Tools
Skopiować i skonwertować VMDK do VHD/VHDX
Sprawdzić dysk
1. Podłączyć się do Hyper-V, skopiować VHD/X i stworzyć maszynę
2. Skopiować VHD do Azure Storage.

Do zautomatyzowania procesu migracji wielu maszyn jednocześnie wydana została kolekcja skryptów PowerShell o nazwie Migration Automation Toolkit.

Zobacz też

Virtual Hard Disk

Przypisy

↑ Microsoft to ship Windows Server 2008, over time, in eight flavors. [dostęp 2007-11-13].
↑ Wprowadzenie do Hyper-V w systemie Windows Server 2008
↑ Co nowego w Hyper-V 2.0?
↑ What's New in Hyper-V for Windows Server 2012.
↑ A deep dive into Hyper-V networking.
↑ Hyper-V Virtual Fibre Channel Overview.
↑ Windows Offloaded Data Transfers Overview.
↑ Hyper-V Replica Overview.
↑ Cross-premises connectivity in Windows Server 2012. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-19)].
↑ What’s New in Hyper-V for Windows Server 2012 R2.
↑ Hyper-V Moves into the Fast Lane -- Redmondmag.com. redmondmag.com. [dostęp 2015-06-07].
↑ Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. Microsoft Download Center. [dostęp 2015-06-07].
↑ Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].
↑ TechNet Migration Automation Toolkit (MAT). gallery.technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].

[1] Microsoft to ship Windows Server 2008, over time, in eight flavors. [dostęp 2007-11-13].

[2] Wprowadzenie do Hyper-V w systemie Windows Server 2008

[3] Co nowego w Hyper-V 2.0?

[4] What's New in Hyper-V for Windows Server 2012.

[5] A deep dive into Hyper-V networking.

[6] Hyper-V Virtual Fibre Channel Overview.

[7] Windows Offloaded Data Transfers Overview.

[8] Hyper-V Replica Overview.

[9] Cross-premises connectivity in Windows Server 2012. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-19)].

[10] What’s New in Hyper-V for Windows Server 2012 R2.

[11] Hyper-V Moves into the Fast Lane -- Redmondmag.com. redmondmag.com. [dostęp 2015-06-07].

[12] Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. Microsoft Download Center. [dostęp 2015-06-07].

[13] Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].

[14] TechNet Migration Automation Toolkit (MAT). gallery.technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].