.jpg) IC 1101 widziana przez teleskop Hubble’a | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
19 czerwca 1790 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
eliptyczna E-S0 |
| Rektascensja |
15h 10m 56,1s |
| Deklinacja |
+05° 44′ 41″ |
| Odległość |
1,07 mld ly |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,0779 |
| Jasność obserwowana |
14,7m |
| Rozmiary kątowe |
1,2' × 0,6' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary |
4 mln ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
| UGC 9752, ZWG 49.23, PGC 54167, 2MASX J15105610+0544416, LEDA 54167, PKS 1508+059, 4C 06.53 | |
IC 1101 (również PGC 54167 lub UGC 9752) – olbrzymia galaktyka eliptyczna znajdująca się w gwiazdozbiorze Panny w odległości 1,07 miliarda lat świetlnych od Ziemi. Galaktyka została odkryta w dniu 19 czerwca 1790 roku przez brytyjsko-niemieckiego astronoma Fredericka Williama Herschela.
IC 1101 powstała w wyniku połączenia wielu mniejszych galaktyk. Galaktyka ta należy do gromady galaktyk Abell 2029 i jest jej głównym składnikiem. Jest to największa znana galaktyka (pod względem rozmiarów, nie masy), jej średnica wynosi około 4 milionów lat świetlnych. Zawiera około 400 razy więcej gwiazd niż Droga Mleczna i może być od niej nawet 2000 razy bardziej masywna ze względu na dużą ilość gazu i ciemnej materii. W zasadzie nie jest to galaktyka eliptyczna, lecz galaktyka soczewkowata. Jej oznaczenie to cD. Symbol pochodzi ze specjalnej klasyfikacji galaktyk i oznacza ogromne galaktyki eliptyczne, lecz obecnie zwykło się go rozwijać jako central Dominant, czyli dominującą w centrum (gromady).
Niektóre źródła błędnie podają, że została odkryta 19 czerwca 1890 roku przez Edwarda Swifta.