Ignacy Kinel

Ignacy Kinel
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

4 marca 1844
Piotrków Trybunalski

Data śmierci

2 stycznia 1924

Przebieg służby
Główne wojny i bitwy

powstanie styczniowe

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Ignacy Kinel (ur. 4 marca 1844 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 2 stycznia 1924 we Lwowie) – polski inżynier, powstaniec styczniowy, porucznik weteran Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Towarzystwo Weteranów z roku 1863 we Lwowie (1912)

Urodził się w 1844. Do 1863 był uczniem instytutu politechnicznego w Puławach. Wziął udział w powstaniu styczniowym 1863. Służył w oddziałach Zdanowicza, Cieszkowskiego, Oksińskiego, potem dowodził oddziałem partyzanckim na ziemi kaliskiej. Brał udział w bitwach Łazami, Koniecpolem, Przedborzem, Trzebnicą i Dłutowem, gdzie został dwukrotnie ranny. Za swoje czyny, 20 lipca 1922 otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8710.

Po upadku powstania pracował jako starszy inżynier dróg krajowych we Lwowie oraz jako radca w tamtejszym Wydziale Krajowym. W tym mieście 23 stycznia 1912 został wybrany członkiem wydziału Towarzystwa Weteranów z roku 1863 we Lwowie.

Pracował jako budowniczy dróg i mostów w Rzeszowie. Był autorem gmachu seminarium nauczycielskiego i bursy wzniesionego przez Fundację im. Jana Towarnickiego. W tym mieście należał do gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, w 1897 został wybrany wydziałowym. Od 1896 był przewodniczącym komitetu budowy pomnika Tadeusza Kościuszki na Starym Rynku w Rzeszowie, obejmując stanowisko po śmierci Wiktora Zbyszewskiego.

Zmarł 2 stycznia 1924 w szpitalu wojskowym we Lwowie. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Był żonaty, miał synów Ignacego (ur. 1877) i Jana (1886-1950, entomolog).

Inny inżynier Ignacy Kinel był mierniczym przysięgłym we Lwowie (na polskiej liście mierniczych przysięgłych) i wykładowcą Politechniki Lwowskiej.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 256.
  2. 1 2 3 4 5 † Inżynier Ignacy Kinel. „Gazeta Lwowska”. Nr 4, s. 6, 5 stycznia 1924.
  3. ↑ Szwedo 2013 ↓, s. 52.
  4. ↑ Kronika. Towarzystwo Weteranów z roku 1863. „Gazeta Lwowska”. Nr 18, s. 4, 24 stycznia 1912.
  5. ↑ Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie. [dostęp 2015-04-26].
  6. ↑ Szkoły. [dostęp 2015-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-03)].
  7. ↑ Sprawozdanie z czynności Wydziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Rzeszowie za rok 1897. Rzeszów: 1898, s. 5, 6, 10.
  8. ↑ Tadeuszowi Kościuszce 1746–1946. Rzeszów: 1946, s. 28.
  9. ↑ Izabela Mikuła: Pomnik Tadeusza Kościuszki w Rzeszowie. Niedziela, 2013-06-20. [dostęp 2015-04-26].
  10. ↑ Ignacy Kinel. [dostęp 2015-04-26].
  11. ↑ Corpus Studiosorum Universitatis Iagellonicae 1850/51–1917/18. T. III: K–Ł. Kraków: Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 193. ISBN 978-83-88737-04-6.
  12. ↑ Jan Kinel. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-04-26].
  13. ↑ Program Politechniki Lwowskiej na rok akademicki 1933/34 LXI we Lwowie. [dostęp 2015-04-26].

Bibliografia