Ignacy Wald (ur. 21 lutego 1923 w Warszawie, zm. 17 grudnia 1991 w Londynie) – polski neurolog i genetyk.
W 1939 roku ukończył szkołę średnią. Studia wyższe rozpoczął na wydziale fizyczno-matematycznym Uniwersytetu Lwowskiego. Przerwało je wcielenie do Armii Czerwonej, potem służba w 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.
W roku 1945 powrócił do studiów na wydziale fizycznym UMCS w Lublinie. Także w Lublinie podjął, a we Wrocławiu, w roku 1950 ukończył studia medyczne z zakresu chorób wewnętrznych i neurologii.
Od roku 1963 ekspert WHO w zakresie zdrowia psychicznego. Był zatrudniony w Instytucie Psychoneurologicznym w Pruszkowie. W roku 1966 był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Genetycznego. Od roku 1978 profesor Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie (także jego współzałożyciel). Organizator badań i opieki nad dziećmi z upośledzeniem umysłowym, współtwórca diagnostyki prenatalnej, autor wielu publikacji naukowych.
Oprócz neurologii i genetyki do jego głównych zainteresowań naukowych należały zaburzenia psychiczne, alkoholizm i inne uzależnienia. Od roku 1977 był członkiem, a od 1988 - honorowym wiceprezydentem Międzynarodowej Rady ds. Alkoholizmu i Uzależnienia od Narkotyków. W Polsce działał od roku 1975 jako Przewodniczący Zespołu Ekspertów Komisji Rady Ministrów ds. Przeciwdziałania Alkoholizmowi. Od roku 1981 kierował pracami badawczymi objętymi Programem Międzyresortowym pt. Zdrowotne i społeczne problemy związane z alkoholem i innymi środkami uzależniającymi, a następnie - Centralnym Programem Badawczo-Rozwojowym pt. Społeczne skutki alkoholizmu i narkomanii. Przez powołanie czasopisma „Alkoholizm i Narkomania” ułatwił publikowanie prac i upowszechnianie projektów programów profilaktycznych.
Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się w 1952 roku z Janiną Prot (1926–2011), koleżankę ze studiów medycznych, w 1971 roku wyjechała do USA. Ich córka Anna urodziła się w 1958 roku, a syn Jan w 1964 roku. Drugą żoną była prof. Alina Brodzka-Wald, którą znał od ok. 1945.
Zmarł w Londynie po operacji serca (chorował ciężko już wiele lat wcześniej), pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera O-II-8-5-21).