pochrzyn bałkański | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
pochrzyn |
| Nazwa systematyczna | |
| Dioscorea Plum. ex L. Sp. Pl.: 1032 (1753) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Dioscorea alata L. | |

Pochrzyn, jam, ignam (Dioscorea Plum. ex L.) – rodzaj wieloletnich pnączy z bulwiastymi kłączami. Należy do niego ponad 600 gatunków pochodzących głównie z obszarów tropikalnych. Najwięcej pochrzynów rośnie w naturze i uprawia się w Afryce Zachodniej, szczególnie w Ghanie, Nigerii oraz w Azji Południowo-Wschodniej, w Ameryce Południowej i na Karaibach.
Nazwa rodzaju Dioscorea została nadana na cześć Pedaniosa Dioskurydesa, greckiego lekarza żyjącego w pierwszym wieku naszej ery, autora De Materia Medica
Niektóre dziko rosnące gatunki – takie jak Dioscorea deltoidea, Dioscorea prazeri, Dioscorea tokoro oraz Dioscorea zingiberensis ze Starego Świata, a także Dioscorea floribunda z Ameryki Środkowej i Wenezueli zawierają diosgeninę, która może służyć jako prekursor w produkcji doustnych środków antykoncepcyjnych, hormonów płciowych oraz kortykosteroidów.
Rodzaj należący do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae), rzędu pochrzynowców (Dioscoreales), kladu jednoliściennych w obrębie okrytonasiennych. W ścisłym ujęciu rodziny (Dioscoreaceae s.str.) jedyny jej przedstawiciel. W szerokim ujęciu (Dioscoreaceae s.l.) ujmowany w monotypowy klad Dioscorea.
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa jednoliścienne (Liliopsida Brongn.), podklasa komelinowe (Commelinidae Takht.), nadrząd Lilianae Takht., rząd pochrzynowce (Dioscoreales Hook.f.), rodzina pochrzynowate (Dioscoreaceae R. Br.Barnh.), podrodzina Dioscoreoideae (R. Br.) Arn., plemię Dioscoreeae Bernh., rodzaj pochrzyn (Dioscorea L.).
Wiele gatunków z tego rodzaju jest uprawianych ze względu na jadalne bulwy i owoce. Bulwy spożywa się po obróbce cieplnej lub wymoczeniu, aby usunąć toksyczne alkaloidy – dioskoryny. Mogą służyć do przygotowania potrawy zwanej fufu. Mylone bywają z bulwami batata.
Skład bulw przypomina zawartość ziemniaka. Występuje w nich około 28% skrobi, także witamina A i C (około 5 mg/100 g), wapń, żelazo i potas. 100 g bulw dostarcza 452 kJ (105 kcal). Po ugotowaniu taka sama ilość zawiera 133 kcal.