 Ilja Ilf na fotografii z 1935 | |
| Imię i nazwisko |
Jechiel-Lejb Fajnzilberg |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 października 1897 |
| Data i miejsce śmierci |
13 kwietnia 1937 |
| Język | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
Ilja Arnoldowicz Ilf (ros. Илья Арнольдович Ильф, właśc. Jechiel-Lejb Fajnzilberg, ur. 3 października?/15 października 1897 w Odessie, zm. 13 kwietnia 1937 w Moskwie) – radziecki pisarz.
Urodzony w rodzinie żydowskiego urzędnika bankowego Arie Beniaminowicza (1863–1933) i Mindl Aronowny z d. Kotłowej (1868–1922). W 1913 roku ukończył szkołę techniczną, po czym pracował w biurze kreślarskim, w centrali telefonicznej, fabryce zbrojeniowej. Po rewolucji był księgowym, dziennikarzem, redaktorem pism satyrycznych. W 1923 przybył do Moskwy, gdzie został współpracownikiem czasopisma „Gudok”. Pisał materiały satyryczne i humorystyczne, głównie felietony.
W 1927 od wspólnej pracy nad powieścią Dwanaście krzeseł rozpoczęła się współpraca twórcza z Jewgienijem Pietrowem (który również pracował w czasopiśmie „Gudok”). We współpracy obu autorów powstały m.in. następujące utwory:
W latach 1932–1937 Ilf i Pietrow pisali felietony dla gazety „Prawda”.
W latach 30. Ilf zajmował się także fotografią. Fotografie Ilfa wiele lat po jego śmierci przypadkowo odnalazła jego córka Aleksandra Ilf. W 2002 przygotowała do publikacji album z jego zdjęciami pt. Ilja Ilf - fotograf.
Podczas podróży z Pietrowem przez Amerykę (koniec 1935 - początek 1936) odnowiła się u niego gruźlica.
Zmarł w 1937 roku w Moskwie. Spoczywa pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
