| Data i miejsce urodzenia |
17 czerwca 1901 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 maja 1993 |
| Zawód, zajęcie |
pedagog, społecznik, publicysta |
| Odznaczenia | |

Innocenty Libura (ur. 17 czerwca 1901 w Michałowicach, zm. 1 maja 1993 w Rybniku) – polski pedagog, społecznik i działacz Związku Harcerstwa Polskiego, Ligi Ochrony Przyrody, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Towarzystwa Miłośników Rybnika. Publicysta i autor książek.
Urodził się w rodzinie Ludwika, nauczyciela, i Marii z Rucińskich. Od 1915 był członkiem Polskiej Organizacji Skautowej, a następnie Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrzem. Absolwent Gimnazjum Męskiego im. Króla Kazimierza Wielkiego w Olkuszu (matura w 1921). Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (1921–1924), Uniwersytecie Jagiellońskim (1925–1926). Od 1926 nauczyciel języka polskiego w Państwowym Gimnazjum w Rybniku. W 1931 uzyskał stopień doktora filozofii (pracą: „Twórczość Dominika Magnuszewskiego”).
W wojnie obronnej 1939 roku żołnierz 75. pułku piechoty, jeniec wojenny (obozy: w Brunszwiku 1940, Oflag II C Woldenberg do 1945).
Po wojnie uczył języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Rybniku (1945–1951), Liceum Ogólnokształcącym nr 2 w Rybniku (1951–1961), języka rosyjskiego w Liceum Ogólnokształcącym nr 2 w Rybniku (na emeryturze).
Drużynowy, później opiekun IV Drużyny ZHP im. Henryka Sienkiewicza w Rybniku.
Zmarł w Rybniku, pochowany na cmentarzu parafii Matki Boskiej Bolesnej (sektor 702-1-13).
Źródło:.
Źródło:.
Profesorowi Liburze poświęcona jest jedna z rybnickich ulic – dróżka Profesora Libury.