Inonotus

Błyskoporek
Ilustracja
Błyskoporek szczotkowaty
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

szczeciniakowce

Rodzina

szczeciniakowate

Rodzaj

błyskoporek

Nazwa systematyczna
Inonotus P. Karst.
Meddn. Soc. Fauna Flora fenn. 5: 39 (1879)
Typ nomenklatoryczny

Inonotus cuticularis (Bull.) P. Karst. 1879

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Inonotus P. Karst. (błyskoporek) – rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych (Hymenochaetaceae).

Charakterystyka

Grzyby nadrzewne, saprotrofy lub pasożyty zwane hubami, grzyby poliporoidalne. Owocniki roczne, rozpostarte, rozpostarto-siedzące, siedzące lub rzadko bocznotrzonowe. Powierzchnia obficie kosmata, włochata lub naga, żółtawa do czerwonawo-brązowej, często z wiekiem ciemniejąca. Kontekst brązowy, od miękko włóknistego do twardo-korkowego. System strzępkowy monomityczny, strzępki z prostymi przegrodami, u większości gatunków od cienkościennych i prawie szklistych do grubościennych i w KOH brązowawych, mocno rozgałęzione. W kontekście lub tramie niektórych gatunków występują strzępki szczecinowe, w hymenium u większości gatunków są szczecinki, zwykle wyrastające z hymenium lub subhymenium. Mają kształt szydłowaty do brzuchatego, są spiczaste, w KOH blade do ciemnobrązowych. Podstawki maczugowate do szeroko elipsoidalnych, 4-sterygmowe z prostą przegrodą u podstawy. Bazydiospory cylindryczne, elipsoidalne lub jajowato-półkuliste, szkliste lub złote do czerwonawo-brązowych, gładkie, w odczynniku Melzera nieamyloidalne lub dekstrynoidalne. Powodują białą zgniliznę żywych i martwych drzew iglastych i twardych liściastych.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hymenochaetaceae, Hymenochaetales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Rodzaj Inonotus utworzył Petter Adolf Karsten w 1879 r. Gatunkiem typowym jest Inonotus cuticularis (Bull.) P. Karst. 1879. Synonimy naukowe: Cerrenella Murrill, Flaviporellus Murrill, Inoderma P. Karst., Inodermus Quél., Mensularia Lázaro Ibiza, Phaeoporus J. Schröt., Polystictoides Lázaro Ibiza, Xanthoporia Murrill. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 1999 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako huba, hubczak, żagiew, szczeciniak i włóknouszek.

Gatunki występujące w Polsce

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według W. Wojewody i innych.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2014-02-15].
  2. ↑ Piotr Łakomy, Atlas hub, Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2008, ISBN 978-83-7073-650-7.
  3. ↑ Leif Ryvarden, The genus Inonotus a synopsis, FungiFlora, s. 10, ISBN 82-90724-32-2 [dostęp 2014-02-15].
  4. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2014-02-15].
  5. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 358–361, ISBN 83-89648-09-1.
  6. ↑ M. Piątek, J. Cabała, New and noteworthy polypores from Poland with validation of the family Phaeotrametaceae, „Mycotaxon”, 2005, s. 91.
  7. ↑ T. Niemelä, Grzyby poliporoidalne Puszczy Białowieskiej. Klucz do oznaczania wraz z opisami gatunków, Białowieża: Białowieski Park Narodowy, 2003, s. 77–79.
  8. ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-03-05].

Linki zewnętrzne