_-_2023-06-17_-_5.jpg)
Epigraf (gr. ἐπιγραφή epigraphḗ), inskrypcja (łac. inscriptio) – napis utrwalony w materiale twardym (drewno, metal, kamień, ceramika). Występuje najczęściej na grobowcach, pomnikach, tablicach i monetach. Popularnym przykładem inskrypcji są inskrypcje nagrobne. Odczytywaniem i interpretacją epigrafów zajmuje się nauka pomocnicza historii – epigrafika.
Stosowany od czasów starożytnych dla upamiętnienia konkretnych postaci lub wydarzeń. Epigrafy należą do podstawowych źródeł w badaniach nad budowlami i innymi pomnikami starożytności – wiele z przetrwałych do naszych czasów zawiera ważne dla badań historycznych: obwieszczenia, akty prawne, akty polityczne, teksty religijne i obrzędowe, pochwały królów i zmarłych, a niekiedy drobne fakty z życia codziennego (np. ogłoszenia czy polemiki wyborcze)[potrzebny przypis].
Najstarsze inskrypcje zawierające ideogramy określane mianem protopisma pochodzą sprzed 8 do 4 tys. lat. Jako najstarsze ze znalezisk można wymienić tabliczkę z Dispilio, datowaną na około 5260 lat p.n.e., oraz pozostałe po kulturze Vinča tabliczki z Tărtării datowane na ok. 4500 lat p.n.e.
W czasach późniejszych nazwą tą ogólnie określano różnorodne motta i dewizy, umieszczane przez autorów na wstępie utworu (bądź jego poszczególnych części) dla wskazania lub podkreślenia głównej myśli dzieła.
