Interkosmos 4

Interkosmos 4
Ilustracja
Makieta siostrzanego satelity Interkosmos 1
Inne nazwy

DS-U3-IK No. 2

Indeks COSPAR

1970-084A

Indeks NORAD

S04580

Zaangażowani

ZSRR, NRD, Czechosłowacja

Rakieta nośna

Kosmos 11K63

Miejsce startu

Kapustin Jar, ZSRR

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

263 km

Apogeum

668 km

Okres obiegu

93,6 min

Nachylenie

48,5°

Czas trwania
Początek misji

14 października 1970 11:29:58 UTC

Koniec misji

8 stycznia 1971

Powrót do atmosfery

17 stycznia 1971

Wymiary
Masa całkowita

320 kg

Interkosmos 4 – sztuczny satelita wystrzelony w ramach programu Interkosmos, kolejny z serii tzw. sputników słonecznych.

Aparatura

Aparatura naukowa składała się z:

Przyrządy te mierzyły intensywność odpowiednich promieniowań Słońca. Oprócz tego na satelicie zostały umieszczone:

Misja

Interkosmos 4 o masie około 320 kg wystartował z Ziemi 14 października 1970 roku o godzinie 11:29:58 czasu GMT. Aparatura satelity została skonstruowana w CSRS, NRD i Związku Radzieckim. Zadanie było takie samo jak w przypadku Interkosmosu 1. Satelita był udoskonaloną wersją pierwszego satelity wprowadzonego na orbitę w ramach programu Interkosmos. Głównym zadaniem była kontynuacja badań krótkofalowego promieniowania słonecznego, którego atmosfera nie przepuszcza do powierzchni Ziemi. Prowadzono badania krótkofalowego promieniowania Słońca i jego wpływu na górne warstwy atmosfery Ziemi. Obserwacje prowadzili uczeni z siedmiu europejskich państw socjalistycznych – w tym Polski. Podobne w związku z tym były parametry charakteryzujące orbitę satelity: perygeum 263 km, apogeum 668 km, okres obiegu 93,6 min, nachylenie orbity 48,5 stopnia.
Aparatura satelity działała do 8 stycznia 1971 roku, a on sam istniał do 17 stycznia 1971 roku.

Przypisy

  1. 1 2 Jonathan McDowell: Launchlog. [w:] Jonathan's Space Home Page [on-line]. [dostęp 2015-11-04]. (ang.).
  2. ↑ Antonín Vítek: 1970-084A – Interkosmos 4. [w:] Space40 [on-line]. 2004. [dostęp 2015-11-04]. (cz.).
  3. 1 2 Andrzej Marks: Polak w Kosmosie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1978, s. 102-103.
  4. ↑ Paweł Elsztein: Polska w Kosmosie. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1978, s. 61, 171, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski.
  5. ↑ Emil Bil, Jerzy Rakowski: Polak melduje z Kosmosu. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1978, s. 177, seria: Miniatury lotnicze.

Linki zewnętrzne