Iquitos
 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Region | |||||
| Burmistrz |
Salomón Abenzur Araujo | ||||
| Powierzchnia |
368,9 km² | ||||
| Wysokość |
106 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2013) |
| ||||
| • liczba ludności |
412 776 | ||||
| • gęstość |
1112 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
65 | ||||
| Kod pocztowy |
65 | ||||
| Podział miasta |
4 dystrykty | ||||
Położenie na mapie Peru  | |||||
 3°45′S 73°14′W/-3,750000 -73,233333 | |||||
Iquitos – miasto w północno-wschodniej części Peru, nad rzeką Amazonką, ok. 400 tys. mieszkańców. Jest stolicą regionu Loreto i prowincji Maynas oraz jedynym tak dużym miastem na świecie, do którego nie prowadzi żadna droga kołowa ani tor kolejowy. Transport odbywa się głównie drogą wodną (port rzeczny) i lotniczą (port lotniczy Iquitos-Coronel FAP Francisco Secada Vignetta). W latach 1905–1935 w mieście istniała komunikacja tramwajowa o trakcji parowej.
Iquitos jest ważnym ośrodkiem przemysłu drzewnego i spożywczego (głównym towarem eksportowym jest kauczuk).
Początki Iquitos sięgają roku 1750, kiedy założono tam misję jezuicką. Obecnie miasto jest miejscem, z którego wielu turystów wyrusza na wyprawy w dżungle Amazonii. Pierwszy uniwersytet w Iquitos został założony w 1962 roku. Obecnie działają tam dwa uniwersytety: Universidad Nacional de la Amazonía Peruana oraz Universidad Particular de Iquitos.
Etymologia
Nazwa miasta pochodzi od nazwy plemienia indiańskiego Iquito, które zamieszkiwało te okolice.
Ciekawe obiekty
W Iquitos znajduje się zaprojektowany przez Gustave'a Eiffela[potrzebny przypis] w 1887 roku Casa de Fierro (Żelazny dom).
Przypisy
- ↑ Allen Morrison, The Other Tramways of Peru (lines that were not electrified) [online], www.tramz.com [dostęp 2020-05-18] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Boso przez świat. Miasto w dżungli [online], TVP [zarchiwizowane z adresu 2012-11-03].
- Boso przez świat. Oaza wolności [online], TVP [zarchiwizowane z adresu 2012-11-03].