Irwin Shaw (1948) | |
| Prawdziwe imię i nazwisko |
Irwin Gilbert Shamforoff |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 lutego 1913 |
| Data i miejsce śmierci |
16 maja 1984 |
| Zawód | |
Irwin Shaw, właśc. Irwin Gilbert Shamforoff (ur. 27 lutego 1913 w Nowym Jorku, zm. 16 maja 1984 w Davos) – amerykański dramatopisarz, scenarzysta i autor powieści.
Urodził się jako Irwin Shamforoff w południowym Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku, w rodzinie żydowskich emigrantów z Rosji. Wkrótce po jego narodzinach Shamforoffowie przeprowadzili się do Brooklynu i zmienili nazwisko na Shaw. Tam spędził młodość i chodził do college’u, który ukończył w 1934 roku. W szkole redagował szkolną gazetę.
Rozpoczął pisanie scenariuszy w 1935 roku, mając 21 lat. Napisał kilka radiowych słuchowisk, a w tym Dick Tracy, The Gumps i Studio One. W 1936 napisał i wystawił pierwszą sztukę, Bury the Dead o żołnierzach poległych na wojnie. W latach 40. napisał kilka scenariuszy filmowych, w tym Talk of the Town (komedia o wolności jednostki), The Commandos Strike at Dawn (bazujący na opowiadaniu C.S. Forestera o komandosach w okupowanej Norwegii) i Easy Living (o piłkarzu, który nie mógł grać z powodów zdrowotnych).
Podczas II wojny światowej zaciągnął się do armii i służył jako warrant officer w Europie. Na podstawie osobistych doświadczeń napisał pierwszą powieść Młode lwy, opublikowaną w 1948, która odniosła sukces i została sfilmowana w 1958 pod tym samym tytułem. Shaw był jednak niezadowolony z ekranizacji.
Drugą powieścią była The Troubled Air, kronika czasu maccartyzmu, wydana w 1951. Był jednym z tych, którzy podpisali petycję z prośbą do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych o rewizję wyroku dla pisarzy Johna Howarda Lawsona i Daltona Trumbo.
Fałszywie oskarżony o związki z komunizmem poprzez publikacje Red Channels, znalazł się na Czarnej liście Hollywood, osób sympatyzujących z Komunistyczną Partią Stanów Zjednoczonych. W 1951 roku opuścił USA i zamieszkał w Europie, gdzie spędził 25 lat, większość w Paryżu i Szwajcarii. W latach 50. napisał kilka scenariuszy, w tym Desire Under the Elms (na podstawie sztuki Eugene'a O’Neilla) i Fire Down Below (o włóczędze morskim na Karaibach).
Podczas pobytu w Europie napisał kilka bestsellerów, w tym Lucy Crown (1956), Two Weeks in Another Town (1960) i Pogoda dla bogaczy (Rich Man, Poor Man, 1970), na podstawie którego został nakręcony miniserial w 1976.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 27. MFF w Cannes (1974).
Za życia otrzymał kilka prestiżowych nagród, w tym dwie O. Henry Awards, National Institute of Arts and Letters i trzy Playboy Awards.